Jakie uprawnienia ma właściciel gruntu, którego przeznaczenie zostało zmienione
Co się dzieje w przypadku, gdy uchwalony plan zagospodarowania jest niezgodny z treścią studium? Czy właściciel gruntu, który został zmieniony w studium z rolnego na grunt pod zabudowę, ma możliwość złożenia skargi? Co oznacza stwierdzenie nieważności całości lub części planu?
Zgodnie z art. 20 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 z późn. zm.; dalej: ustawa) podjęcie uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powinno być poprzedzone kilkoma rozstrzygnięciami o charakterze wstępnym, w tym weryfikacją zgodności projektu miejscowego planu z ustaleniami studium. W przeciwnym wypadku rada gminy, na podstawie art. 19 ustawy, powinna doprowadzić do zmiany projektu i polecić w tym celu wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta) ponowienie czynności określonych w art. 17 ustawy, w zakresie niezbędnym do dokonania tych zmian. Koncepcja władztwa planistycznego, mająca umocowanie w przepisie art. 4 ustawy, przyznaje organom gminy prawo władczego rozstrzygnięcia co do przeznaczenia terenu pod określone funkcje. Nie ulega wątpliwości, iż przysługujące gminie władztwo planistyczne może być skutecznie zrealizowane jedynie w planie zagospodarowania przestrzennego, który został uchwalony przy zachowaniu określonych ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zasad i trybu jego sporządzenia. Obydwie te przesłanki mają tak zasadnicze znaczenie przy realizowaniu władczych uprawnień gminy, jakimi są plany zagospodarowania przestrzennego, że ustawodawca w art. 28 ust. 1 ustawy ich naruszeniu przypisał sankcję nieważności. Przepis powyższy stanowi, że naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powoduje nieważność uchwały rady gminy w całości lub w części. Brak zgodności ustaleń miejscowego planu ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego stanowi, w ocenie przedstawicieli doktryny, organów nadzoru oraz w orzecznictwie, naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego. Naruszenie zasad uchwalania planu powoduje jego nieważność bez konieczności wykazania, że owo naruszenie mogło mieć wpływ na postanowienia planu (wyrok WSA w Warszawie z 19 maja 2011 r., IVSA/Wa283/11).
Skorzystaj z PROMOCJI NA PIERWSZY MIESIĄC.
Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich treści:
wyjaśnień ekspertów, raportów i pogłębionych analiz oraz narzędzi dla specjalistów.
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Skorzystaj z PROMOCJI NA PIERWSZY MIESIĄC.
Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich treści:
wyjaśnień ekspertów, raportów i pogłębionych analiz oraz narzędzi dla specjalistów.
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.