Nowe przepisy nie rozwiązały największego problemu

Celem nowelizacji z 8 listopada 2013 r., która weszła w życie 24 grudnia 2013 r., było kompleksowe uregulowanie sytuacji prawnej podwykonawców na gruncie przepisów ustawy - Prawo zamówień publicznych (dalej p.z.p.). Wprowadzone regulacje miały za zadanie zagwarantować podwykonawcom terminową zapłatę przysługującego im wynagrodzenia, a ponadto zapewnić mechanizmy wspierające jakość wykonania prac w zamówieniach publicznych, w szczególności w wyniku wybierania w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego wykonawców posiadających odpowiedni potencjał oraz poprzez ograniczenie ryzyka wystąpienia sporów na etapie realizacji konkretnego zamówienia publicznego. W poprzednio obowiązującym stanie prawnym, szczególnie z uwagi na zaniżanie przez generalnych wykonawców cen ofertowych, dochodziło do sytuacji, w których podwykonawcom działającym przy realizacji zamówień publicznych nie uregulowano należności za wykonane prace lub dokonywano płatności w sposób nieterminowy. Problematyka roszczeń podwykonawców o zapłatę wynagrodzenia za wykonane roboty została wprawdzie uregulowana w Kodeksie cywilnym, jednak w ocenie ustawodawcy mechanizm ten nie był dla podwykonawców wystarczającym zabezpieczeniem. Mając to na uwadze, podjęto decyzję o wprowadzeniu regulacji mających na celu minimalizację ryzyk związanych z podwykonawstwem.