Dostęp do informacji najlepiej zagwarantować w umowie z kontrahentem

Wydobycie od kontrahentów przedsiębiorstwa informacji o tym, czy finalnie odpady trafiły do recyklingu, czy też na składowisko, może się okazać decydujące z punktu widzenia prawidłowego wypełnienia obowiązków sprawozdawczych wobec gminy. - W mojej ocenie kluczowy powinien być tutaj art. 9n ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1399). Odnosząc ten przepis do analizowanego stanu faktycznego, to przedsiębiorstwo komunalne jest zobowiązane do składania kwartalnych sprawozdań do gminy - wyjaśnia Daniel Chojnacki, counsel w Kancelarii Domański Zakrzewski Palinka. - W tym sprawozdaniu przedsiębiorstwo to jest zobowiązane uwzględnić także odpady odbierane od właścicieli nieruchomości niezamieszkałych (tzw. infrastruktura). Co więcej, z ust. 4 tego artykułu, w mojej ocenie, jednoznacznie wynika obowiązek wskazania przez to przedsiębiorstwo informacji o osiągniętych poziomach odzysku i recyklingu w odniesieniu do odebranych odpadów - dodaje.

Wypełnienie tego zadania jest w zasadzie niemożliwe, jeśli przedsiębiorstwo komunalne nie pozyska odpowiednich informacji od współpracujących z nim firm. Nie jest to jednak wcale tak proste, jak się wydaje. Z pewnością jeśli przedsiębiorstwo chce dysponować szerokim zakresem danych, powinno sobie to zagwarantować w umowach z firmami, którym przekazuje zebrane przez siebie śmieci.

- Przepisy regulujące gospodarkę odpadami co do zasady nie nakładają bowiem obowiązku przekazywania tego typu informacji przez dalszego czy dalszych posiadaczy odpadów. Punktem wyjścia jest przyjęcie przez ustawodawcę zasady, że przekazanie odpadów dalszemu posiadaczowi legitymującemu się stosownymi zezwoleniami zwalnia dotychczasowego posiadacza z odpowiedzialności za te odpady - wyjaśnia Chojnacki.

Odstępstwa od tej zasady co prawda są, ale nieliczne. Poza tym, jak wspomnieliśmy, choć po przekazaniu odpadów przedsiębiorstwo przestaje za nie odpowiadać, to nie zdejmuje to z niego konieczności wypełnienia obowiązków sprawozdawczych. - Jednym z wyjątków jest m.in. art. 23 ust. 4 ustawy z 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz.U. z 2013 r. poz. 888). Zgodnie z tym przepisem przedsiębiorca prowadzący odzysk lub recykling odpadów opakowaniowych jest zobowiązany, na wniosek m.in. podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, wystawić dokumenty potwierdzające odzysk (DPO) lub recykling (DPR) - wskazuje prawnik. Jednocześnie jednak zastrzega, że przywołany przepis dotyczy wyłącznie odpadów opakowaniowych pochodzących z gospodarstw domowych, a więc nie będzie możliwe powołanie się na niego w analizowanym przypadku. Jego zdaniem podobne uregulowania znajdziemy także w art. 11 ust. 3 i 4 ustawy z 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 90, poz. 607). Również i w tym przypadku ten zapis dotyczy wyłącznie odpadów objętych tą ustawą.

Wyjściem z sytuacji jest określenie w umowie z firmą, której przekazuje się odpady, postanowień pozwalających niejako na kontrolę dalszego postępowania z tymi odpadami. Zakres tych uprawnień może być bardzo szeroki, od uprawnienia cyklicznego otrzymywania informacji o sposobie dalszego zagospodarowania odpadów po uprawnienia quasi-kontrolne i faktyczne weryfikowane otrzymanych informacji.

Piotr Pieńkosz

piotr.pienkosz@infor.pl