Trudno ustalić stronę postępowania

Samo doręczenie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę nie powoduje, że jej adresat staje się stroną postępowania.

Starosta wydał decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia dla M. P. na wykonanie robót budowlanych polegających na przebudowie i rewitalizacji budynku wieży ze zmianą sposobu użytkowania na funkcję gastronomiczno-hotelową. W uzasadnieniu organ stwierdził, że inwestycja nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto inwestor do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę dołączył projekt budowlany wraz z uzgodnieniami i pozwoleniami wymaganymi przepisami szczególnymi. Dołączył też m.in. decyzję wojewódzkiego konserwatora zabytków oraz oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Natomiast dla przedmiotowej inwestycji nie jest wymagane uzyskanie decyzji zezwalającej na wyłączenie gruntów z produkcji rolniczej. Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia złożył M. D. Wskazał, że postępowanie było prowadzone w trakcie zakupu przez niego udziału od miasta w przedmiotowej nieruchomości, a przebudowa uniemożliwia mu korzystanie z jego własności. Wojewoda uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wyjaśnił, że decyzja starosty nie została wydana zgodnie z prawem. Po ponownym postępowaniu organ pierwszej instancji powinien prawidłowo ustalić strony postępowania. Poza tym podkreślił, że inwestor - M. P., złożył wymagane oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, ale nie wskazał, iż posiada zgodę współwłaściciela działki na wykonanie robót budowlanych objętych wnioskiem o pozwolenie na budowę. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła D. P., zarzucając m.in. uchylenie decyzji pomimo braku uchybień proceduralnych dotyczących ustaleń kręgu stron postępowania administracyjnego.

WSA uznał, że środek odwoławczy zasługuje na uwzględnienie i uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie. Zdaniem sędziów wojewoda nie miał żadnych podstaw do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji. Postępowanie przed starostą toczyło się wobec uprawnionego podmiotu, tj. inwestora. Organ nadzoru uchylając decyzję organu pierwszej instancji, niepotrzebnie wskazał na potrzebę prawidłowego ustalenia stron postępowania, ponieważ starosta nie popełnił uchybienia w tym zakresie. M. D. na etapie postępowania w pierwszej instancji nie miał przymiotu strony, bowiem umowa sprzedaży, na mocy której wszedł w prawa i obowiązki miasta, została zawarta po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji. Samo doręczenie decyzji nie stwarza po stronie adresata przymiotu strony. Co do kwestii posiadania prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane powinna być ona zweryfikowana w postępowaniu przed organem drugiej instancji, a braki w tym zakresie mogą być konwalidowane. Sędziowie podkreśli nadto, że co prawda w oświadczeniu o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane inwestor musi wskazać dokumenty potwierdzające prawo do dysponowania gruntem na cele inwestycji, ale nie ma obowiązku przedłożenia tych dokumentów.

z 16 grudnia 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2002/13.

Opracowała Ewelina Stępień