Nie wolno wpuszczać zbyt wielu narciarzy na stok

Nie jest wykluczone, że obsługa wyciągu postępowała słusznie, celowo zwalniając bieg wyciągu krzesełkowego wtedy, gdy było najwięcej chętnych. Takie działanie mogło być spowodowane troską o bezpieczeństwo korzystających ze stoku narciarzy i snowboardzistów oraz staraniem, by pozostać w zgodzie z przepisami. Ustawa o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich, ta sama, która nakazała młodzieży do lat 15 jeździć na nartach i snowboardzie w kaskach, i ta sama, która zakazała narciarzom popijania w przerwach piwka, zobowiązała ministra spraw wewnętrznych do określenia dopuszczalnego obciążenia stoków. Minister stosowne rozporządzenie wydał i zarządził w nim, że na stokach i trasach łatwych na jednego narciarza powinno przypadać minimum 200 mkw. śnieżnego pola, na trudnych - 300 mkw., a na bardzo trudnych - 400 mkw. Nikt jednak nie liczy tych narciarzy na piechotę, a możliwości stoku określa się według niezwykle skomplikowanego wzoru zapisanego w tym rozporządzeniu. Bierze się tam pod uwagę powierzchnię i nachylenie stoku oraz zdolność przewozową urządzeń. Jeżeli przepustowość wyciągów jest wyższa niż możliwości trasy, muszą one jeździć wolniej, bo inaczej wszyscy na stoku by się nie pomieścili.