Z funduszu rehabilitacji nie można zapłacić za program kadrowy
Poniesienie z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (ZFRON) kosztu zakupu programu kadrowego nie służy poprawie sytuacji zawodowej pracownika z dysfunkcją zdrowotną, bo taki wydatek ma charakter uniwersalny, który w równym stopniu może służyć osobom pełnosprawnym, jak niepełnosprawnym.
Tak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Łodzi, który rozpatrywał skargę w sprawie wydatkowania pieniędzy ZFRON. Złożyła ją firma, która sfinansowała z tego funduszu dodatkową licencję programu kadrowego dla pracownika ze znacznym stopniem niepełnosprawności, zatrudnionego na stanowisku specjalisty ds. kadr i rekrutacji. Do tej pory korzystał on bowiem z niego, jeśli inny z pracowników wylogował się z systemu lub był nieobecny w pracy. Następnie pracodawca wystąpił do urzędu skarbowego o wydanie zaświadczenia o uznanie tego wydatku za pomoc de minimis. Jednak fiskus negatywnie rozpatrzył ten wniosek, uzasadniając swoje rozstrzygnięcie m.in. tym, że sporny wydatek nie został dokonany na wyposażenie stanowiska pracy i przystosowanie jego otoczenia do potrzeb osoby niepełnosprawnej i nie został wykazany związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy jego poniesieniem a zmniejszeniem ograniczeń pracownika wynikających z dysfunkcji zdrowotnej.
Firma złożyła zażalenie na to postanowienie do dyrektora izby administracji skarbowej, ale zostało ono utrzymane w mocy. Podzielił on stanowisko organu niższej instancji, podkreślając, że pracodawca w żaden sposób nie wykazał też, iż brak dodatkowej licencji programu kadrowego miałby takie konsekwencje, że osoba niepełnosprawna nie mogłaby wykonywać swojej pracy i zostałaby zastąpiona osobą zdrową. Kolejnym krokiem przedsiębiorstwa było więc złożenie skargi do WSA. Pracodawca zarzucił w niej fiskusowi błędną wykładnię przepisów rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 19 grudnia 2007 r. w sprawie ZFRON (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1145). Argumentował, że, dokonując wydatków w ramach doposażania stanowiska pracy osoby niepełnosprawnej, zakupione sprzęty czy urządzenia zawsze będą związane z przedmiotem działalności prowadzonej przez firmę i w większości będą miały uniwersalny charakter. Poza tym, jego zdaniem, wydatki na zakup wyposażenia stanowiska pracy osoby niepełnosprawnej nie muszą wiązać się z jego dostosowaniem do potrzeb takiego pracownika.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.