Egzekucja administracyjna po zmianach: łatwiejsza dla pracodawcy, tańsza dla pracownika

Ostatnia nowelizacja ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej: u.p.e.a.), która weszła w życie 25 marca 2024 r., ma wpływ także na obowiązki pracodawców. Zmiana dotyczy rozszerzenia definicji wynagrodzenia. Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 11 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (dalej: ustawa nowelizacyjna) do postępowań egzekucyjnych wszczętych na podstawie u.p.e.a. i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Z kolei art. 11 ust. 8 ustawy nowelizacyjnej precyzuje, że do egzekucji z wynagrodzenia za pracę oraz ze świadczeń pieniężnych przysługujących z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa wypłacanych przez pracodawcę wszczętych po wejściu w życie ustawy nowelizacyjnej w postępowaniu egzekucyjnym wszczętym i niezakończonym przed dniem jej wejścia w życie stosuje się przepisy u.p.e.a. w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Co się zmieniło

Wynagrodzenie ze stosunku pracy podlega egzekucji w zakresie określonym w przepisach kodeksu pracy (dalej: k.p.). Z art. 87 k.p. wynika, że z wynagrodzenia za pracę po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne, zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz wpłat dokonywanych do pracowniczego planu kapitałowego ‒ jeżeli pracownik nie zrezygnował z ich dokonywania ‒ podlegają potrąceniu tylko następujące należności: