Wykładnia musi być neutralna

radca prawny, partner z Kancelarii Weil Gotshal & Manges

Przedmiotem orzeczenia WSA w Łodzi z 27 maja 2009 r. było rozstrzygnięcie czy wynikający z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT w brzmieniu do 2008 r. zakaz odliczania podatku towarów i usług związanego z nabyciem usługi (towaru), w sytuacji gdy wydatki te nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym dotyczył także w wydatków na reprezentacje, które przekraczały ustawowy limit (0,25 proc. przychodu). Dokonując szczegółowej wykładni gramatycznej będącej podstawową metodą interpretacyjną tekstów przepisów prawa podatkowego, sąd słusznie zauważył, że zakaz odliczania VAT odnosił się wyłącznie do tych wydatków, które związku z celem ich poniesienia nie były uznawane za koszty w rozumieniu podatku dochodowego; nie obejmował natomiast sytuacji, w której wydatki spełniały definicje kosztu uzyskania przychodu, lecz ze względu na przekroczenie normatywnych limitów nie mogły przez podatnika być uwzględnione w rozliczeniu podatku. Niezależnie także od słuszności wywodów językowych, należy zauważyć, że - aczkolwiek sąd tego nie podkreślił - wykładnia ta wsparta może być odniesieniem do systemowej analizy regulacji VAT i jego powszechnego i neutralnego charakteru. Konsekwencją konstrukcji VAT jest nakaz interpretowania wszystkich przepisów naruszających zasadę neutralności w sposób ścisły i rygorystyczny. Do nich należą przed wszystkim przepisy uniemożliwiające odliczenie przez podatników VAT w cenach nabytych towarów i usług. Jeżeli zatem, w obrębie tekstu prawnego, możliwych jest kilka równorzędnych interpretacji niemających charakteru absurdalnego, pierwszeństwo powinna uzyskać wykładnia pozwalająca na zachowanie neutralności opodatkowania obrotu profesjonalnego VAT.

(AT)