Jak można wykorzystać przepisy UE

menedżer w Deloitte

@RY1@i02/2010/080/i02.2010.080.086.013d.001.jpg@RY2@

Monika Albecka menedżer w Deloitte

Jednym z obszarów rozbieżności przepisów polskich z Dyrektywą 2006/112/WE jest zagadnienie związane z możliwością odliczenia VAT naliczonego w oparciu o tzw. współczynnik VAT. Polski ustawodawca wprowadził możliwość odliczania proporcjonalnej części podatku naliczonego, gdy współczynnik VAT osiąga wartość w przedziale od 2 do 98 proc. W przypadku osiągnięcia współczynnika powyżej 98 proc., podatnik nabywa prawo do odliczenia całej kwoty VAT naliczonego. Jednocześnie ustawodawca ograniczył podatnikowi możliwość odliczenia VAT naliczonego, kiedy proporcja wynosi po zaokrągleniu nie więcej niż 2 proc. Ustawodawstwo unijne nie przewiduje możliwości wprowadzenia przez polskie władze podatkowe zakazu odliczenia VAT naliczonego dla podatników, których współczynnik VAT kształtuje się na minimalnym poziomie (tj. do 2 proc.). W konsekwencji wprowadzenie przez ustawodawcę bariery w postaci 2-proc. progu dla możliwości odliczania proporcjonalnego VAT naliczonego jest sprzeczne z prawem unijnym.

Taki kształt przepisów pozbawia możliwości jakiegokolwiek odliczenia VAT podmioty, których sprzedaż obejmuje głównie sprzedaż zwolnioną. Niemniej jednak takie prawo podmioty te otrzymują zgodnie z prawem wspólnotowym, do którego mają prawo sięgać. Stanowisko to znalazło także potwierdzenie w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych. Sądy przychyliły się do oceny przepisów polskiego ustawodawstwa jako niespójnych, a nawet sprzecznych w tym zakresie z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE.

(EM)