Najważniejsze zmiany obowiązujące od 1 kwietnia 2013 roku

@RY1@i02/2013/068/i02.2013.068.07100040h.806.jpg@RY2@

1 kwietnia 2013 r. weszła w życie pierwsza część zmian określonych uchwaloną na początku grudnia 2012 r. ustawą nowelizującą (Dz.U. z 2013 r. nr 35; pozostałe zmiany wejdą w życie 1 stycznia 2014 r.). Zmianie uległo kilkadziesiąt przepisów. Poniżej omówimy najważniejsze z nich.

0-proc. stawka do WDT

Wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów (dalej: WDT) opodatkowane są stawką 0 proc., jeżeli spełnione są warunki określone przepisami art. 42 ustawy o VAT. Od 1 kwietnia 2013 r. nastąpiły w nich istotne zmiany. Po pierwsze, nowe brzmienie otrzymał art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Do końca marca 2013 r. wynikało z niego, że warunkami stosowania 0-proc. stawki do WDT było, aby:

1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, oraz

2) podał ten numer oraz swój numer VAT UE na fakturze stwierdzającej dostawę towarów (przy czym zastrzec należy, że w części dotyczącej podawania własnego numeru VAT UE na fakturze dokumentującej WDT warunek ten był uznawany za niezgodny z przepisami unijnymi - zob. wyrok WSA w Warszawie z 29 lipca 2010 r. - sygn. III SA/Wa 600/10).

Na skutek nowelizacji od 1 kwietnia 2013 r. obowiązuje tylko pierwszy z powyższych warunków. Ani podanie na fakturze numeru VAT UE nabywcy, ani podanie na fakturze numeru VAT UE dostawcy nie jest obecnie warunkiem stosowania stawki 0-proc. do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. [przykład 1]

Od początku kwietnia dodany został również art. 42 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, który określa nowy warunek stosowania 0-proc. stawki do wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów. Warunkiem tym jest, aby podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, był zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Dodanie tego przepisu jest wbrew pozorom korzystne dla podatników. Do końca marca 2013 r. wątpliwości budziła możliwość rozpoznawania wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów i opodatkowania ich stawką 0 proc. przez podatników, którzy w momencie dokonania dostawy nie byli zarejestrowani jako podatnicy VAT UE. Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynikało, że możliwość taka istnieje (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 marca 2011 r., sygn. I FSK 1579/10), lecz przyjmowanie takiego stanowiska wiązało się z ryzykiem sporu z organami podatkowymi.

Od 1 kwietnia 2013 r. możliwość rozpoznawania wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów i opodatkowania ich 0-proc. stawką przez podatników niezarejestrowanych jako podatnicy VAT UE w momencie dokonania dostawy pośrednio wynika z treści art. 42 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT. Jeżeli rejestracja taka zostanie dokonana przed złożeniem deklaracji VAT-7/VAT-7K/VAT-7D, w której podatnik wykaże dostawę, spełni warunek opodatkowania tej dostawy (jako WDT) stawką 0 proc. [przykład 2]

Oprócz zmian w treści art. 42 ust. 1 ustawy o VAT 1 kwietnia 2013 r. zmieniona została treść art. 42 ust. 3-5 omawianej ustawy. Zmiany te spowodowały, że kopia faktury przestała być jednym z wymaganych dowodów potwierdzających, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego.

Nieodpłatna dostawa towarów

W zakresie wynikającym z przepisów art. 7 ust. 2-7 ustawy o VAT opodatkowaniu podlegają nieodpłatne dostawy towarów. Od 1 kwietnia w przepisach tych dokonano wielu zmian.

Pierwsza nastąpiła w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, a konkretnie w zdaniu kończącym ten ustęp. Ze zdania tego wynika obecnie, że warunkiem opodatkowania nieodpłatnych dostaw towarów jest, aby podatnikowi przysługiwało częściowe choćby prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych (a nie tylko przy nabyciu tych towarów, jak to było do końca marca 2013 r.).

Wprowadzenie tej zmiany miało na celu domknięcie zakresu opodatkowania nieodpłatnych dostaw towarów, gdyż do końca marca 2013 r. nie podlegały opodatkowaniu VAT, przykładowo, nieodpłatne dostawy towarów wytworzonych przez podatników, przy wytworzeniu których podatnikom przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego (przynajmniej teoretycznie, gdyż w praktyce podatnicy tej luki raczej nie wykorzystywali). Obecnie takie nieodpłatne dostawy towarów podlegają opodatkowaniu VAT. [przykład 3]

Cel powyższy (domknięcie zakresu opodatkowania nieodpłatnych dostaw towarów) nie został jednak całkowicie zrealizowany. Nadal bowiem opodatkowaniu VAT nie podlegają nieodpłatne dostawy towarów wydobytych przez podatników (nawet jeżeli przy wydobyciu tych towarów podatnikom nie przysługiwało prawo do odliczenia). Wydobycie towarów nie jest bowiem ani nabyciem towarów, ani wytworzeniem towarów (o czym świadczy, przykładowo, treść art. 11 ust. 1 oraz art. 13 ust. 3 ustawy o VAT, gdzie wydobycie wymieniane jest jako odrębny od wytworzenia i nabycia sposób wejścia w posiadanie towarów), ani żadnym z pozostałych zdarzeń wymienionych w zdaniu kończącym art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. [przykład 4]

1 kwietnia 2013 r. znowelizowana została również treść art. 7 ust. 3 ustawy o VAT. Przepis ten do końca marca wyłączał opodatkowanie przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek. Obecnie przepis ten wyłącza opodatkowanie tylko prezentów o małej wartości i próbek (nie ma mowy o drukowanych materiałach reklamowych i informacyjnych), pod warunkiem że przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Mimo tej zmiany nieodpłatne przekazywanie typowych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych (takich jak ulotki, foldery czy katalogi reklamowe) najczęściej nadal nie podlega opodatkowaniu VAT. Dzieje się tak, po pierwsze, dlatego, że drukowane materiały reklamowe i informacyjne są najczęściej przekazywane na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika, a jednocześnie mają status prezentów o małej wartości jako towary, których jednostkowa cena nabycia netto (jednostkowy koszt wytworzenia netto) nie przekracza 10 zł (bez prowadzenia ewidencji) lub 100 zł rocznie (przy prowadzeniu ewidencji). Brak opodatkowania nieodpłatnie przekazywanych typowych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych wyłącza przeważnie również brak ich wartości konsumpcyjnej dla nabywcy (zob. przykładowo wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 sierpnia 2010 r., sygn. I FSK 1201/10). [przykład 5]

Powyższa zmiana ma natomiast znaczenie w przypadku nieodpłatnie przekazywanych towarów użytkowych z nadrukowanym logo podatnika, np. oznaczonych takim logo zapalniczek, kufli czy parasolek. Na gruncie przepisów obowiązujących do końca marca 2013 r. można się było spotkać ze stanowiskiem, że towary takie należą do drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 października 2012 r., sygn. III SA/Wa 272/12), a w konsekwencji ich nieodpłatne przekazywanie bezwzględnie nie podlegało opodatkowaniu VAT. Obecnie nie ulega wątpliwości, że nieodpłatne przekazywanie takich towarów może podlegać opodatkowaniu. [przykład 6]

Od 1 kwietnia 2013 r. zmieniła się również definicja próbki. [przykład 7]

Jak wynika z nowego brzmienia art. 7 ust. 7 ustawy o VAT, próbką jest obecnie identyfikowalny jako próbka egzemplarz towaru lub jego niewielka ilość, które pozwalają na ocenę cech i właściwości towaru w jego końcowej postaci, przy czym ich przekazanie (wręczenie) przez podatnika:

1) ma na celu promocję tego towaru oraz

2) nie służy zasadniczo zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego w zakresie danego towaru, chyba że zaspokojenie potrzeb tego odbiorcy jest nieodłącznym elementem promocji tego towaru i ma skłaniać tego odbiorcę do zakupu promowanego towaru.

Zmiany te są konsekwencją wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 30 września 2010 r. w sprawie C-581/08 i spowodowały:

1) określenie jako warunku uznania za próbkę identyfikowalności towaru (lub jego niewielkiej ilości) jako próbki (warunek ten najłatwiej spełnić odpowiednio oznaczając towar lub jego opakowanie),

2) możliwość uznania za próbkę egzemplarza towaru mającego taką samą postać jak towary przeznaczone do sprzedaży.

Import towarów...

Od 1 kwietnia 2013 r. uległa zmianie definicja importu towarów. Obecnie importem towarów jest nie tyle przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju (jak było do końca marca 2013 r.), lecz przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej (zob. art. 2 pkt 7 ustawy o VAT).

Nie oznacza to jednak, że opodatkowaniu VAT w Polsce podlega obecnie również przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium innych państw członkowskich. Od 1 kwietnia 2013 r. czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT jest bowiem nie tyle import towarów (jak do końca marca 2013 r.), co import towarów na terytorium kraju (zob. art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT). Jednocześnie od 1 kwietnia 2013 r. dodany został art. 26a ustawy o VAT (zastąpił on uchylony z tym dniem art. 36 ustawy o VAT), z którego wynika zasada, że miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej (zob. art. 26a ust. 1 ustawy o VAT; wyjątki od tej zasady określają przepisy art. 26a ust. 2 ustawy o VAT). W konsekwencji opodatkowaniu VAT w Polsce nadal podlega, co do zasady, tylko przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju. [przykład 8]

...eksport...

Także od 1 kwietnia 2013 r. obowiązuje nowa definicja eksportu towarów. Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o VAT przez eksport towarów rozumie się obecnie dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

a) dostawcę lub na jego rzecz, lub

b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

Dokonanie tej zmiany związane jest z istniejącymi do końca marca 2013 r. wątpliwościami, czy eksportem towarów jest również dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej, które są obejmowane procedurą celną wywozu w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, uchwała 7 sędziów, z 25 czerwca 2012 r., sygn. I FPS 3/12, który stwierdza, że w takim przypadku mamy do czynienia z ekspertem). Obecnie nie ulega już wątpliwości, że również takie dostawy stanowią eksport towarów. [przykład 9]

Od 1 kwietnia 2013 r. dokonane również zostały zmiany w przepisach określających warunki stosowania 0-proc. stawki do eksportu towarów. Po pierwsze, dodany został art. 41 ust. 6a ustawy o VAT precyzujący, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest w szczególności (zwrot "w szczególności" oznacza, że poniższe wyliczenie dokumentów uznawanych za dokument potwierdzający wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej ma charakter przykładowy):

1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych (chodzi o komunikat IE-599) albo potwierdzony przez urząd celny wydruk tego dokumentu;

2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;

3) zgłoszenie wywozowe w formie papierowej (chodzi o zgłoszenie SAD) złożone poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez urząd celny.

Po drugie, z obowiązującego od 1 kwietnia 2013 r. brzmienia art. 41 ust. 11 ustawy o VAT wynika, że w przypadku eksportu pośredniego dla uzyskania prawa do zastosowania 0-proc. stawki VAT konieczne jest posiadanie nie tyle kopii dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Unii Europejskiej, lecz po prostu posiadanie dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, w szczególności jednego z dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT. [przykład 10]

...i wewnątrzwspólnotowe przemieszczanie

Na podstawie art. 11 ust. 1 oraz art. 13 ust. 3 ustawy o VAT przemieszczanie przez podatników towarów między państwami członkowskimi może wiązać się z występowaniem u tych podatników wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (w państwie, z którego towary są przemieszczane) oraz wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów (w państwie, do którego towary są przemieszczane). Wyjątki od tego określają przepisy art. 12 ust. 1 oraz art. 13 ust. 4 ustawy o VAT (w przypadkach określonych tymi przepisami do wewnątrzwspólnotowych dostaw i nabyć nie dochodzi). 1 kwietnia 2013 r. niektóre z tych przepisów zostały znowelizowane. [przykład 11]

Przede wszystkim zlikwidowane zostały niektóre terminy, których dochowanie było warunkiem stosowania części wskazanych wyjątków. Dotyczy to wyłączeń występowania:

1) wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów mających być przedmiotem czynności odpowiadającej eksportowi towarów lub wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (obecnie nie ma warunku, aby od momentu, w którym towary przemieszczono na terytorium kraju, do momentu opuszczenia przez te towary - odpowiednio - terytorium Unii Europejskiej lub terytorium kraju, w wykonaniu czynności odpowiadającej eksportowi towarów lub wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów, upłynęło nie więcej niż 90 dni),

2) wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów, na których mają zostać wykonane usługi (obecnie nie obowiązuje warunek, aby po wykonaniu tych usług towary zostały wywiezione z terytorium kraju niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 90 dni od dnia wykonania usługi),

3) wewnątrzwspólnotowych nabyć i dostaw towarów, które mają być czasowo używane na - odpowiednio - terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju albo na terytorium kraju (obecnie nie ma warunku, aby trwało to nie dłużej niż 24 miesiące).

Ponadto od 1 kwietnia 2013 r.:

1) zrezygnowano z warunku, aby:

a) towary mające być przedmiotem czynności odpowiadających eksportu towarów obejmowane były procedurą wywozu na terytorium państwa członkowskiego, z którego są przemieszczane (zob. art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT) - w przypadku wewnątrzwspólnotowych przemieszczeń do Polski,

b) podatnik posiadał dokument celny potwierdzający objęcie eksportowanych towarów procedurą wywozu - w przypadku wewnątrzwspólnotowych przemieszczeń z Polski (zob. art. 13 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT),

2) doprecyzowane zostało, że usługi, które mają być wykonane na towarach, obejmują wycenę towarów i prace na nich (zob. art. 12 ust. 1 pkt 6 oraz art. 13 ust. 4 pkt 6 ustawy o VAT).

Marża w turystyce

Od 1 kwietnia 2013 r. obowiązuje nowa definicja marży dla potrzeb opodatkowania usług turystyki. Obecnie przez marżę rozumie się różnicę między kwotą (a nie - jak to było do końca marca 2013 r. - kwotą należności), którą ma zapłacić nabywca usługi, a faktycznymi kosztami poniesionymi przez podatnika (a nie - jak było do końca marca 2013 r. - ceną nabycia przez podatnika) z tytułu nabycia towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty (zob. art. 119 ust. 2 ustawy o VAT). Zmiana ta ma umożliwić podatnikom świadczącym usługi turystyki uwzględnianie przy obliczaniu marży podatku należnego z tytułu importu usług. [przykład 12]

Dotychczas możliwość ta budziła wątpliwości (zob. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 22 czerwca 2011 r., sygn. III SA/Wa 2761/10 odmówił możliwości uwzględnienia przy obliczaniu marży podatku należnego z tytułu importu usług; na szczęście dla podatników odmienne w tej kwestii stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny, który uchylił ten wyrok wyrokiem z 16 października 2012 r., sygn. I FSK 1950/11), które dzięki nadaniu nowego brzmienia art. 119 ust. 2 ustawy o VAT ustały.

Zmiana stawek

Od 1 kwietnia 2013 r. podwyższona do 23 proc. została stawka VAT dla niektórych towarów i usług. Dotyczy to:

1) opodatkowanych wcześniej stawką 5-proc. napojów bezalkoholowych, przy przygotowywaniu których wykorzystywany jest napar z kawy lub herbaty (niezależnie od udziału procentowego tego naparu w przygotowywanym napoju),

2) większości opodatkowanych wcześniej stawką 5-proc. odpadów zwierzęcych surowych, niejadalnych (PKWiU 10.11.60.0); stawką 5-proc. są nadal opodatkowane jedynie jelita, pęcherze i żołądki,

3) opodatkowanych wcześniej stawką 8-proc. wyrobów sztuki ludowej,

4) częściowo opodatkowanych wcześniej stawką 8-proc. usług w zakresie produkcji programów telewizyjnych (PKWiU ex 59.11.1), usług związanych z projekcją filmów (PKWiU ex 59.14.10.0), usług w zakresie nagrywania dźwięku i wydarzeń na żywo (PKWiU ex 59.20.1), usług związanych z produkcją programów radiofonicznych (PKWiU ex 59.20.2) oraz usług związanych z nadawaniem programów ogólnodostępnych i abonamentowych, innych niż określone w art. 43 ust. 1 pkt 34 ustawy o VAT (PKWiU ex 60).

WAŻNE

Kopia faktury nie jest już jednym z wymaganych dowodów potwierdzających wywóz towarów w ramach WDT z terytorium kraju i dostarczenie ich do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego

WAŻNE

Opodatkowaniu VAT nie podlegają nieodpłatne dostawy towarów wydobytych przez podatników, nawet jeżeli przy wydobyciu tych towarów podatnikom nie przysługiwało prawo do odliczenia

WAŻNE

Podatnicy świadczący usługi turystyki przy obliczaniu marży mogą uwzględniać podatek należny z tytułu importu usług

PRZYKŁAD 1

Błąd w numerze

Polski podatnik 2 kwietnia 2013 r. dokonał wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów dla niemieckiego kontrahenta zarejestrowanego jako podatnik VAT UE. Pomyłkowo na fakturze dokumentującej tę dostawę podatnik wskazał numer niemieckiego kontrahenta stosowany przez niego dla transakcji krajowych. Na gruncie przepisów obowiązujących do końca marca 2013 r. wyłączyłoby to możliwość zastosowania 0-proc. stawki do dokonanej WDT. Obecnie, mimo niewskazania numeru VAT UE nabywcy, podatnik pozostaje uprawniony do zastosowania stawki 0-proc. do dokonanej dostawy towarów.

PRZYKŁAD 2

Termin rejestracji

Polski podatnik niezarejestrowany jako podatnik VAT UE dokonał 3 kwietnia 2013 r. dostawy na rzecz czeskiego podatnika zarejestrowanego jako podatnik VAT UE. Mimo braku rejestracji VAT UE polskiego podatnika możliwe jest opodatkowanie tej dostaw 0-proc. stawką jako wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. W tym celu konieczne jest - oprócz spełnienia pozostałych warunków zastosowania tej stawki - zarejestrowanie się przez polskiego przedsiębiorcę jako podatnika VAT UE przed wykazaniem dokonanej dostawy w deklaracji VAT-7/VAT-7K/VAT-7D.

PRZYKŁAD 3

Podarowanie dzieciom rowerów

Producent rowerów zamierza z okazji Dnia Dziecka podarować dzieciom swoich pracowników wyprodukowane przez siebie rowery. Producent ten jest czynnym podatnikiem VAT i w związku z wytworzeniem tych rowerów przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego. W stanie prawnym obowiązującym do końca marca 2013 r. takie nieodpłatne przekazanie rowerów nie podlegałoby opodatkowaniu VAT. Obecnie jednak producent towarów jest obowiązany do rozpoznania - z tytułu podarowania rowerów - nieodpłatnych dostaw towarów podlegających opodatkowaniu.

PRZYKŁAD 4

Deputaty węglowe

Kopalnia (czynny podatnik VAT) przekazuje swoim pracownikom oraz emerytom węgiel (jako deputaty węglowe). Przekazywany węgiel jest węglem wydobytym przez kopalnię, a więc jego nieodpłatne przekazywanie nie podlega opodatkowaniu VAT (mimo że przy wydobyciu węgla kopalni przysługiwało prawo do odliczenia).

PRZYKŁAD 5

Rozdawanie ulotek

Podatnik kupił 1000 ulotek za 270 zł netto. Jednostkowy koszt nabycia jednej ulotki to 0,27 zł. Nieodpłatne przekazywanie takich ulotek na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika nie podlega zatem opodatkowaniu VAT, gdyż jednostkowy koszt nabycia, określony w momencie przekazywania towaru, nie przekracza 10 zł.

PRZYKŁAD 6

Przekazanie towarów z logo firmy

Podatnik kupił 100 oznaczonych swoim logo zapaliczek (jednostkowa cena nabycia netto 3,27 zł), 50 oznaczonych logo kufli (jednostkowa cena nabycia netto 18,25 zł) oraz 20 piór ze swoim logo (jednostkowa cena nabycia netto 123,20 zł). Wszystkie towary rozda swoim klientom, a więc zostaną przekazane na cele związane z jego działalnością gospodarczą. Na gruncie przepisów obowiązujących od 1 kwietnia 2013 r. nieodpłatne przekazanie:

1) zapalniczek nie podlega opodatkowaniu jako przekazanie prezentów o małej wartości o jednostkowej cenie nabycia nieprzekraczającej 10 zł,

2) kufli może nie podlegać opodatkowaniu, jeżeli kufle zostaną ujęte w ewidencji prezentów i ich wartość zmieści się w ramach limitu 100 zł na obdarowywaną osobę (zgodnie bowiem z art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, za prezenty o małej wartości uważa się również przekazywane przez podatnika jednej osobie towary o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób),

3) piór podlega opodatkowaniu VAT.

PRZYKŁAD 7

Książka do recenzji

Wydawnictwo w ramach promocji wydawanych książek przekazuje dziennikarzom próbne egzemplarze tych książek w celu ich zrecenzowania. Na książkach takich nadrukowywany jest napis "Egzemplarz promocyjny nieprzeznaczony do sprzedaży". W świetle nowej definicji próbki nie ulega wątpliwości, że takie nieodpłatne przekazania nie podlegają opodatkowaniu VAT, gdyż przekazywane książki są próbkami.

PRZYKŁAD 8

Przez Niemcy

Polski podatnik importuje towary przez Niemcy, tj. towary są przywożone do portu w Hamburgu i tam są dopuszczane do obrotu na terytorium Unii Europejskiej. Następnie towary są przywożone do Polski. W przypadkach takich nadal nie dochodzi do opodatkowanego w Polsce importu towarów. Import przedmiotowych towarów podlega opodatkowaniu VAT w Niemczech (natomiast w Polsce podlega opodatkowaniu wewnątrzwspólnotowe nabycie tych towarów).

PRZYKŁAD 9

Wywóz do Islandii

W ramach dostawy towarów dla kontrahenta islandzkiego podatnik wywiózł towar do Hamburga, gdzie został on objęty procedurą wywozu, i załadowany na statek płynący do Islandii. W świetle nowego brzmienia art. 2 pkt 8 ustawy o VAT nie ulega wątpliwości, że dostawa taka stanowi eksport towarów (a w konsekwencji może być opodatkowana stawką 0-proc.).

PRZYKŁAD 10

Dokumenty potwierdzające

Podatnik dokonuje eksportu pośredniego. Zagraniczni nabywcy wywożący towar poza terytorium Unii Europejskiej najczęściej przesyłają podatnikowi komunikat IE-599 (a ściślej - plik .xml z tym komunikatem). Na gruncie przepisów obowiązujących do końca marca 2013 r. istniałyby w takim przypadku wątpliwości co do możliwości stosowania przez podatnika stawki 0-proc. do eksportu towarów (niektóre organy podatkowe uważały bowiem, że w przypadku eksportu pośredniego dokumentem uprawniającym do stawki 0-proc. jest tylko kopia potwierdzonego przez właściwy urząd celny wydruku komunikatu IE-599). Dzięki zmianie treści art. 41 ust. 11 ustawy o VAT obecnie wątpliwości takich nie ma.

PRZYKŁAD 11

Wynajem na ponad 2 lata

Podatnik świadczy usługi wynajmu rusztowań. Rusztowania wynajmowane są czasem za granicę, w tym do innych państw członkowskich. Najczęściej okres wynajmu nie przekracza roku, ale czasem wynajem się przedłuża i trwa dłużej niż 2 lata. Do końca marca 2013 r. w przypadkach, gdy wynajem trwał ponad 2 lata, spółka obowiązana była rozpoznawać wewnątrzwspólnotowe dostawy rusztowań. Obecnie nie jest to konieczne.

PRZYKŁAD 12

Zakup usługi za granicą

Spółka wykonała usługę turystyki opodatkowaną marżą. W tym celu od zagranicznego przewodnika nabyła usługę, której nabycie stanowiło dla spółki import usług. Obliczając marżę dla powyższej usługi spółka może uwzględnić nie tylko cenę nabycia usługi przewodnika, ale również podatek należny z tytułu importu tej usługi.

@RY1@i02/2013/068/i02.2013.068.07100040h.807.jpg@RY2@

Tomasz Krywan doradca podatkowy

Tomasz Krywan

doradca podatkowy

Podstawa prawna

Ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.).