Magazyn konsygnacyjny to korzystne rozwiązanie dla prowadzących transakcje wenątrzwspólnotowe

Kwestię funkcjonowania magazynu konsygnacyjnego określają umowy cywilnoprawne, zawierane między zagranicznym przedsiębiorcą, będącym producentem lub sprzedawcą materiałów (konsygnatorem), a polskim przedsiębiorcą, który przyjmuje na siebie obowiązek ich składowania (konsygnatariuszem). Instytucja magazynu konsygnacyjnego nie została uregulowana w prawie cywilnym. Umowy o prowadzenie takiego pomieszczenia zawierane są więc na podstawie art. 353¹ kodeksu cywilnego. Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Wymogi

Warunkiem formalnym prowadzenia magazynu konsygnacyjnego jest łączne spełnienie następujących warunków (art. 12a ust. 1 ustawy o VAT):

● podatnik podatku od wartości dodanej (zagraniczny kontrahent) nie jest zarejestrowany w Polsce jako podatnik VAT czynny lub zwolniony,

● przechowywane przez polskiego podatnika VAT UE w magazynie konsygnacyjnym materiały są przeznaczone do działalności produkcyjnej lub usługowej, z wyłączeniem prowadzonej przez niego działalności handlowej,

● prowadzący magazyn konsygnacyjny, przed pierwszym wprowadzeniem materiałów do tego magazynu, zawiadomił na piśmie urząd skarbowy o zamiarze prowadzenia magazynu konsygnacyjnego, podając: dane podatnika podatku od wartości dodanej przemieszczającego materiały do tego magazynu oraz prowadzącego magazyn konsygnacyjny (nazwy lub imiona i nazwiska, numery identyfikacyjne stosowane na potrzeby odpowiednio podatku od wartości dodanej i VAT, adresy siedziby lub miejsca zamieszkania oraz adres, pod którym znajduje się magazyn konsygnacyjny), oraz załączając oświadczenie podatnika podatku od wartości dodanej, że zamierza przemieszczać materiały do magazynu konsygnacyjnego (ze wskazaniem prowadzącego ten magazyn),

● prowadzący magazyn konsygnacyjny prowadzi ewidencję materiałów wprowadzanych do tego magazynu, zawierającą datę ich wprowadzenia, datę pobrania z magazynu, dane pozwalające na identyfikację materiałów oraz dane dotyczące powrotnego ich przemieszczenia.

Prowadzący magazyn konsygnacyjny zobowiązany jest zawiadomić pisemnie urząd skarbowy o zmianach danych zawartych w zawiadomieniu w ciągu 30 dni od dnia ich zaistnienia (art. 12a ust. 3 ustawy o VAT).

W razie braku

W przypadku gdy materiały przechowywane w magazynie konsygnacyjnym nie zostały pobrane przez okres 24 miesięcy od dnia ich wprowadzenia uznaje się, że ich pobranie ma miejsce następnego dnia po upływie tego okresu. W razie stwierdzenia braku (niedoborów) przechowywanych w magazynie konsygnacyjnym materiałów lub całkowitego ich zniszczenia uznaje się, że pobranie miało miejsce w dniu, w którym stwierdzono ich brak lub zniszczenie. W przypadku użycia lub wykorzystania materiałów przechowywanych w magazynie konsygnacyjnym przed ich formalnym pobraniem uznaje się, że pobranie ma miejsce w dniu użycia lub wykorzystania tych materiałów (art. 12a ust. 4-6 ustawy o VAT).

Zasady funkcjonowania

Idea dostaw realizowanych za pośrednictwem magazynu konsygnacyjnego sprowadza się do tego, że:

● znajdujące się w Polsce pozostają własnością konsygnatora (zagranicznego przedsiębiorcy) do czasu ich pobrania przez konsygnatariusza,

● koszt składowania i ryzyko utraty materiałów ciąży na konsygnatariuszu jako ich właścicielu (chyba że umowa zawarta między zagranicznym konsygnatorem a polskim konsygnatariuszem stanowi inaczej),

● konsygnatariusz pobiera materiały z magazynu w miarę potrzeby, wyznaczonej procesem produkcji.

W przypadku transakcji zawieranych w ramach magazynu konsygnacyjnego następuje więc rozliczenie:

● przez konsygnatora wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (dalej: WDT) w państwie UE (np. w Niemczech) - rozpoczęcia wysyłki lub transportu materiałów (opodatkowanej stawką 0 proc., po spełnieniu określonych warunków),

● przez konsygnatariusza wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (dalej: WNT) w kraju składowania materiałów (w Polsce).

VAT

WNT rozliczane przez konsygnatariusza łączy WNT z tytułu przemieszczenia materiałów do kraju (do Polski) oraz ich dostawę krajową (na terytorium Polski). VAT z tytułu WNT rozlicza się w Polsce według stawki obowiązującej w przypadku dostawy takich samych materiałów na terytorium kraju. Kwota podatku należnego wykazywana jest w deklaracji VAT składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu WNT. Podatek ten stanowi jednocześnie podatek naliczony, rozliczany na zasadach ogólnych. Obowiązek podatkowy z tytułu WNT powstaje u polskiego podatnika VAT UE w momencie pobrania (rozchodu) materiałów z magazynu konsygnacyjnego, nie później jednak niż z dniem wystawienia przez niego faktury VAT.

Niepobrane materiały powinny zostać powrotnie przemieszczone w okresie 24 miesięcy od dnia ich wprowadzenia do magazynu konsygnacyjnego do ich właściciela - podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz. Nie powstaje wtedy obowiązek podatkowy z tytułu WNT i WDT. Niedopełnienie tego obowiązku rodzi obowiązek opodatkowania niepobranych, ale pozostających w magazynie materiałów (art. 20b ust. 1-3 ustawy o VAT).

Cel utworzenia pomieszczenia konsygnacyjnego	Uproszczenie rozliczeń z dostawcą i odroczenie momentu zapłaty za materiały
Pozwolenie na prowadzenie pomieszczenia	Nie jest wymagane
Czas składowania	24 miesiące
Przedmiot składowania	Materiały
Prawo własności przedmiotu składowania	Należy do dostawcy do czasu pobrania przez odbiorcę
Podmiot prowadzący skład	Odbiorca materiałów
Charakter obrotu	WNT
Podmioty uczestniczące w transakcji	Dostawca (konsygnator), odbiorca materiałów (konsygnatariusz)
Organ podatkowy właściwy do rozliczenia transakcji	Urząd skarbowy
Liczba odbiorców	Jeden (oznaczony, skonkretyzowany)

Definicja

Zgodnie z art. 2 pkt 27c ustawy o VAT magazyn konsygnacyjny oznacza wyodrębnione u krajowego (polskiego) podatnika zarejestrowanego jako podatnik VAT UE (prowadzącego magazyn - konsygnatariusza) miejsce przechowywania na terytorium kraju (Polski) materiałów należących do podatnika podatku od wartości dodanej (zagranicznego kontrahenta - konsygnatora), przemieszczonych przez niego lub na jego rzecz z terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego (np. z Niemiec) do tego miejsca, z którego polski podatnik VAT UE pobiera je do zużycia, a przeniesienie prawa do rozporządzania nimi jak właściciel następuje w momencie ich pobrania (patrz infografika).

@RY1@i02/2014/090/i02.2014.090.07100050a.803.jpg@RY2@

Przebieh transakcji dostawy metriałów

Marek Barowicz

dgp@infor.pl

Podstawa prawna

Ustawa z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.).

Ustawa z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121).