Czy ważne jest, czyją własnością są wyroby w składzie podatkowym

@RY1@i02/2011/045/i02.2011.045.086.0016.001.jpg@RY2@

Tomasz Stanek, doradca podatkowy w zespole podatku akcyzowego w Kancelarii Ożóg i Wspólnicy

Zdaniem niektórych organów podatkowych usługowe magazynowanie niewłasnych wyrobów jest dopuszczalne tylko na rzecz tych podmiotów, które mają zezwolenie od właściwego naczelnika urzędu celnego na wyprowadzenie ich ze składu. Organy powołują się na art. 8 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku akcyzowym, zgodnie z którym przedmiotem opodatkowania jest wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy przez właściciela mającego stosowne zezwolenie. W ocenie organów, jeżeli w danym przypadku właściciel wyrobów nie ma takiego zezwolenia, to również niedopuszczalne jest magazynowanie jego wyrobów w składzie podatkowym.

Takie stanowisko nie ma uzasadnienia w przepisach, a jego powszechna akceptacja podważałaby istotę funkcjonowania składów podatkowych.

Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na konstrukcję podatku akcyzowego jako podatku jednofazowego. Zasadniczo pierwszą czynnością podlegającą opodatkowaniu jest produkcja danego wyrobu. Inne czynności, które w myśl ustawy podlegają opodatkowaniu, są więc w istocie zdarzeniami następczymi. Mają one znaczenie o tyle, że w przypadku gdy dany wyrób przemieszczany jest w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, a więc gdy nie został jeszcze poddany efektywnemu obciążeniu podatkowemu, to wystąpienie takiego pochodnego zdarzenia wskazuje moment, z którym dany podmiot staje się podatnikiem akcyzy w miejsce podmiotu, który wcześniej wykonał czynność objętą akcyzą.

Zatem gdy właściciel wyrobów ma zezwolenie na wyprowadzenie ze składu swoich wyrobów, to z chwilą ich wyprowadzenia na nim, jako podatniku akcyzy, będzie ciążył obowiązek uregulowania należności podatkowej. Jednak przy braku takiego zezwolenia to prowadzący skład podatkowy będzie podatnikiem akcyzy, i to mimo że wyroby nie są jego własnością. Przedmiotem opodatkowania jest bowiem także wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu bez względu na to, komu przysługuje prawo własności. Od momentu wprowadzenia wyrobów do składu podatkowego to na prowadzącym skład ciąży obowiązek dopełnienia wszelkich warunków, które umożliwiają przechowywanie wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. Niedopełnienie tych warunków bądź też wyprowadzenie ze składu podatkowego wyrobów poza procedurą powoduje, że to podmiot prowadzący skład podatkowy jest zobowiązany do uregulowania należności podatkowej. Status podatnika może od niego przejąć tylko właściciel wyrobów, który ma specjalne zezwolenie i wyprowadzi wyroby ze składu zgodnie z warunkami zezwolenia.

Korzystanie z cudzych składów podatkowych ma tę zaletę, że właściciel wyrobów nie musi spełniać wielu wymogów formalnych związanych z obrotem wyrobów w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. Wszelkie kwestie związane m.in. z ustanowieniem zabezpieczenia akcyzowego, przygotowania odpowiedniego miejsca przechowywania wyrobów pod ścisłą kontrolą zapewnia prowadzący skład. Właściciel wyrobów akcyzowych pozostaje niejako poza sferą akcyzową. Jest to atrakcyjna formuła współpracy gospodarczej, która jednocześnie zapewnia Skarbowi Państwa rzeczywistą kontrolę nad obrotem akcyzowym z uwagi na wysokie wymagania stawiane składom podatkowym. Z tego względu próba ograniczenia możliwości funkcjonowania składów podatkowych, jak chcą niektóre organy podatkowe, tylko do magazynowania wyrobów na rzecz podmiotów mających zezwolenie na wyprowadzenie jest niezrozumiała.

EM