Prowadzenie firmy przesądza o zastosowaniu wyższej stawki

Takie wnioski wynikają z wyroku NSA z 6 września 2012 r. (sygn. akt II FSK 189/11). Sprawa dotyczyła podatnika, który był współwłaścicielem gruntu. Drugi współwłaściciel - spółka z o.o., prowadził na tym gruncie działalność gospodarczą. Organy uznały, że jeśli spółka w złożonej deklaracji określiła grunty jako związane z działalnością gospodarczą, to współwłaściciel tego gruntu powinien również płacić podatek według podwyższonej stawki podatkowej przewidzianej dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą. Organ wyjaśnił, że ze względu na art. 6 ust. 11 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie ma możliwości podziału kwoty zobowiązania podatkowego należnego od jednej nieruchomości na wszystkich podatników i zróżnicowania wysokości tego podatku w zależności od charakteru podatników. Dlatego też określa jedną wysokość zobowiązania, należną od wszystkich podatników. Samorządowe kolegium odwoławcze, do którego odwołał się podatnik, uznało, że nieprowadzenie działalności gospodarczej przez niego na tym gruncie nie ma w tej sprawie znaczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny przyznał rację organom. Orzekł, że do czasu zniesienia współwłasności, której może żądać każdy ze współwłaścicieli na podstawie art. 210 kodeksu cywilnego, nie jest dopuszczalne odstąpienie od wyrażonej w art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych zasady solidarnego obciążenia obowiązkiem podatkowym w podatku od nieruchomości współwłaścicieli. Jeśli podatnik nie prowadzi na tych gruntach działalności gospodarczej, to pozostaje to bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny dodał, że wzajemne relacje współwłasności pozostają bez znaczenia z punktu widzenia opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

W kwestii zastosowania wyższej stawki podatku od nieruchomości wypowiedział się również w tym roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie. Sąd ten w wyroku z 15 maja 2012 r. (sygn. akt I SA/Rz 729/11, prawomocny) uznał, że wszystkie nieruchomości należące do przedsiębiorcy są opodatkowane najwyższą stawką podatku od nieruchomości, z wyjątkiem budynków mieszkalnych.

W sprawie prezydent miasta ustalił podatnikowi, który prowadził działalność gospodarczą o profilu prawniczym, wysokość podatku od budynków magazynowych, których to nie wykazał w deklaracji podatkowej. Podatnik złożył odwołanie od tej decyzji. Zarzucił organowi błędne ustalenia stanu faktycznego polegające na przyjęciu, że w budynkach tych prowadzi działalność gospodarczą. Wskazał, że od 1 kwietnia 2010 r. rozpoczął działalność gospodarczą o profilu prawniczym, której prowadzenie w tych budynkach jest niemożliwe ze względów technicznych. Na nieruchomości tej położone są dwie hale - jedna drewniana, druga blaszana, i żadna nie odpowiada standardom technicznym. Samorządowe kolegium odwoławcze utrzymało w mocy decyzję prezydenta. W skardze do sądu podatnik podkreślił, że brak jest jakichkolwiek podstaw, aby uznać, że w tych budynkach prowadzi działalność gospodarczą, i obciążyć go z tego powodu wyższym podatkiem od nieruchomości. Organ podatkowy podtrzymywał, że dla opodatkowania podatkiem od nieruchomości bez znaczenia pozostaje kwestia faktycznego wykorzystania nieruchomości do celów związanych z działalnością gospodarczą, a decydujące znaczenie ma posiadanie przez podatnika statusu przedsiębiorcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił jego skargę. Sąd przypomniał, że zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych przez grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej należy rozumieć grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych.

W ocenie sądu przepis ten jest jednoznaczny - sam fakt posiadania gruntu przez przedsiębiorcę skutkuje tym, że grunt (budynek, budowla) jest związany z prowadzeniem działalności gospodarczej. Do uznania, że nieruchomości są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie jest konieczne stwierdzenie, że działalność gospodarcza jest faktycznie na nich prowadzona. Decydujące znaczenie - podkreślił sąd - ma posiadania przez podatnika statusu przedsiębiorcy. Tym samym wszystkie nieruchomości z wyjątkiem mieszkalnych, a więc również sporna nieruchomość, jak i posadowione na niej budynki, podlegać będą podatkowi od nieruchomości w wysokości jak dla nieruchomości związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Ważne

Posiadanie przez podatnika statusu przedsiębiorcy przesądza o zastosowaniu względem nieruchomości należących do niego wyższej stawki podatku, z wyjątkiem budynków mieszkalnych

Przedmiot	2012 rok	2013 rok
Od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków	0,84 zł od 1 mkw. powierzchni	0,88 zł od 1 mkw. powierzchni
Od budynków lub ich części mieszkalnych	0,70 zł od 1 mkw. powierzchni użytkowej	0,73 zł od 1 mkw. powierzchni użytkowej
Od budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej	21,94 zł od 1 mkw. powierzchni użytkowej	22,82 zł od 1 mkw. powierzchni użytkowej

 

Podstawa prawna

Ustawa z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 z późn. zm.). Ustawa z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.). Obwieszczenie ministra finansów z 2 sierpnia 2012 r. w sprawie górnych granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych w 2013 r. (M.P. Dz.Urz. z 2012 r., poz. 587). Ustawa z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 1964 r. nr 16, poz. 93 z późn. zm.).