Poradnia Podatkowa

dgp@infor.pl

Tak, będzie musiał znów zapłacić należności celne i podatkowe, chyba że w momencie wysyłki skorzysta z procedury celnej, uszlachetniania biernego. Jak stanowi art. 145 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (dalej: w.k.c.), procedura ta ,,pozwala na dokonanie czasowego wywozu towarów wspólnotowych poza obszar celny Wspólnoty w celu poddania ich procesom uszlachetniania oraz na dopuszczenie do swobodnego obrotu produktów powstałych w wyniku tych procesów z całkowitym lub częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych". Procedura ta została stworzona, aby uniknąć płacenia podwójnych należności celnych w imporcie w takich przypadkach, jak opisany w pytaniu. Warto ją otworzyć nie tylko gdy wysyłamy towar do naprawy, ale też w takich celach jak montaż, składanie, instalowanie ich w innych towarach, przetwarzanie towarów (np. przyszywanie rękawów do bluzek). W nomenklaturze celnej wszystkie takie procesy nazywane są procesami uszlachetniania, a gdy są dokonywane poza granicami Unii Europejskiej, noszą nazwę uszlachetniania biernego.

Wszystkie produkty powstałe w wyniku tych procesów noszą nazwę produktów kompensacyjnych i w ramach otwartej procedury uszlachetniania biernego mogą być w przywozie całkowicie lub częściowo zwolnione z należności celno-podatkowych. Maszyna powracająca po naprawie jest więc produktem kompensacyjnym, a to, czy przysługiwać jej będzie całkowite, czy częściowe zwolnienie, zależeć będzie od tego, czy naprawa została dokonana odpłatnie, czy nieodpłatnie. W pierwszym przypadku powracająca po naprawie maszyna zostanie częściowo zwolniona z należności celno-podatkowych, w drugim - przysługiwać jej będzie zwolnienie całkowite.

Procedura uszlachetniania biernego może być stosowana nie tylko do napraw polegających na wysyłce uszkodzonego produktu do kraju trzeciego i powrocie naprawionego produktu - kompensacyjnego. Może się przecież zdarzyć, że producent zamiast naprawy uszkodzonego produktu zaoferuje importerowi bezpłatną wymianę na produkt niewadliwy. Taki przypadek nazywany jest w kodeksie celnym systemem standardowej wymiany i opisany jest w art. 154-159 w.k.c. W ramach tego systemu powraca produkt zamienny, nie ten sam, który został wywieziony. Jak stanowią przepisy, produkty zamienne muszą mieć taką samą klasyfikację taryfową, taką samą jakość handlową i parametry techniczne jak towary wywiezione. Oznacza to, że jeżeli towary wywiezione były używane przed wywozem, to produkty zamienne muszą też być produktami używanymi. Zgodnie z art. 155 ust. 2 w.k.c. wyjątkiem jest sytuacja, w której produkt zamienny został wydany nieodpłatnie ze względu na zobowiązania gwarancyjne lub w związku z istnieniem wady fabrycznej. Innym szczególnym przypadkiem dotyczącym naprawy przewidzianym przez kodeks celny w ramach procedury uszlachetniania biernego jest uprzedni przywóz. Polega on na tym, że najpierw przyjeżdża produkt zamienny, a dopiero potem wysyłany jest wadliwy produkt do naprawy (lub zwrotu). Czas na wywiezienie produktu wadliwego wynosi 2 miesiące od daty dopuszczenia do obrotu produktu zamiennego. Termin ten może być jednak przedłużony, gdy wystąpią wyjątkowe okoliczności na podstawie art. 157 ust. 2 w.k.c. Uprzedni przywóz produktu zamiennego wiąże się jednak ze złożeniem gwarancji pokrywającej kwotę należności celnych przywozowych.

Podstawa prawna

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. UE L z 19 października 1992 r.).

Przedsiębiorca chce wysłać towar do naprawy w kraju trzecim (pozaunijnym) i zastanawia się, jak uzyskać zgodę urzędu celnego na objęcie wywożonego towaru procedurą uszlachetniania biernego

dgp@infor.pl

Zgodnie z art. 147 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (dalej: w.k.c.) pozwolenie na korzystanie z procedury uszlachetniania biernego wydawane jest na wniosek osoby, która zleca dokonanie procesu uszlachetniania. Może być wydane jedynie osobom, które mają siedzibę we Wspólnocie, jeżeli możliwe będzie ustalenie, że produkty kompensacyjne powstały w wyniku użycia produktów wywiezionych czasowo oraz jeżeli udzielenie pozwolenia nie spowoduje poważnego naruszenia istotnych interesów wspólnotowych przetwórców.

Aby uzyskać pozwolenie na zastosowanie procedury uszlachetniania biernego, należy złożyć wniosek do urzędu celnego właściwego miejscowo dla siedziby eksportera lub miejsca, gdzie towary zostały załadowane do transportu wywozowego. Wniosek o pozwolenie może być złożony na dwa sposoby: drogą papierową na formularzu stanowiącym załącznik nr 67 do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 lub w samym zgłoszeniu celnym (zarówno sporządzanym elektronicznie, jak i papierowo), gdy uszlachetniane polega na naprawie włącznie z systemem standardowej wymiany (ale bez uprzedniego przywozu).

Podstawa prawna

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. UE L z 19 października 1992 r.). Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny.

Podatnik wydzierżawił od Lasów Państwowych działkę stanowiącą użytek rolny. W okresie ferii zimowych (styczeń-marzec) zorganizował na tym terenie tor saneczkowy. Czy powinien płacić podatek od nieruchomości ze stawką jak przy działalności gospodarczej, czy podatek rolny?

doradca podatkowy

Użytki rolne co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym. Jedynie w sytuacjach, gdy są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Z taką sytuacją mamy do czynienia w omawianym przypadku. Przez 3 miesiące w roku działka rolna jest bowiem wykorzystywana jako tor saneczkowy. I przez te 3 miesiące (styczeń-marzec) należy płacić podatek od nieruchomości według stawek przewidzianych dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Płatnikiem podatku powinien być dzierżawca. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych obowiązek podatkowy ciąży na posiadaczach nieruchomości lub ich części stanowiących własność Skarbu Państwa. Ponieważ Lasy Państwowe reprezentują Skarb Państwa, to umowę dzierżawy zawartą z Lasami Państwowymi należy traktować jako zawartą ze Skarbem Państwa. Zatem umowa taka, jako zawarta z właścicielem gruntu, przenosi obowiązek podatkowy na dzierżawcę.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że podatnik powinien przez 3 miesiące roku (styczeń-marzec) płacić od dzierżawionego terenu podatek od nieruchomości ze stawką jak przy działalności gospodarczej, a przez pozostałe 9 miesięcy powinien opłacać podatek rolny.

Podstawa prawna

Ustawa z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 z późn. zm.).

Podatnik kupił pałac wpisany indywidualnie do rejestru zabytków oraz grunt, na którym pałac jest posadowiony. Czy grunt pod pałacem jest zwolniony z podatku od nieruchomości, gdyż jest nierozerwalnie związany z budynkiem?

doradca podatkowy

Zasady opodatkowania nieruchomości reguluje ustawa o podatkach i opłatach lokalnych. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 6 tej ustawy grunty i budynki wpisane indywidualnie do rejestru zabytków nie podlegają opodatkowaniu, pod warunkiem ich utrzymania i konserwacji zgodnie z przepisami o ochronie zabytków, z wyjątkiem części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Jak z tego wynika, czynnikiem decydującym o zapłacie podatku jest indywidualny wpis do rejestru zabytków. Indywidualny w tym przypadku oznacza, że do wspomnianego rejestru można wpisać albo grunt bez budynku, albo budynek bez gruntu. W opisanym przypadku do rejestru zabytków wpisany jest pałac (budynek), co oznacza, że grunt nie podlega temu wpisowi. Jeśli tak, to grunt nie korzysta także ze zwolnienia z podatku od nieruchomości. Podatnik powinien więc zapłacić podatek od nieruchomości od gruntu, na którym posadowiony jest zabytkowy pałac.

Podstawa prawna

Ustawa z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 z późn. zm.).