Nie wolno faworyzować wyłącznie gminnych targowisk
Prowadzę prywatne targowisko. Niedawno rada miejska uchwaliła nowe stawki opłat targowych i jednocześnie zwolniła z nich targowiska gminne oraz takie, na kt ó rych terenie gmina organizuje imprezy. Dla mnie to oznacza problem, bo jak nietrudno przewidzieć, sprzedający wybiorą te obiekty, na kt ó rych nie ma opłat targowych, czyli gminne. Czy taka uchwała gminy jest zgodna z prawem?
Targowiska mogą być prowadzone zarówno przez podmioty samorządowe (np. gminy), jak i prywatne. Opłaty targowe, które są pobierane od sprzedaży na nich, reguluje m.in. art. 15 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (dalej: u.p.o.l.). Z jego treści wynika, że rada gminy może wprowadzić opłatę targową. Pobiera się ją od osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży na targowiskach. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lutego 2010 r. (sygn. akt II FSK 1610/08) podkreślono w szczególności, że targowiskiem jest „wszelkie miejsce, w którym prowadzony jest handel, bez względu na to, kto jest właścicielem targowiska i czy jest ono prowadzone w miejscu do tego przeznaczonym”.
W pewnych uwarunkowaniach opłata targowa może nie być przez gminę pobierana. W art. 19 pkt 3 u.p.o.l. postanowiono, że rada gminy, w drodze uchwały, może wprowadzać inne niż wymienione w ustawie zwolnienia przedmiotowe od opłat lokalnych. Przepis ten daje zatem radzie możliwość wprowadzenia pewnych zwolnień z opłaty targowej, lecz tylko takich, które dotyczą cech przedmiotowych obiektów. Rada gminy nie może wprowadzić innych zwolnień, np. podmiotowych czy podmiotowo-przedmiotowych. Na uwagę zasługuje stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wyrażone w wyroku z 23 października 2019 r. (sygn. akt I S/Gd 1058/19), który podważył zwolnienie z opłaty targowej sprzedaży dokonywanej podczas imprez, festynów i kiermaszów organizowanych lub współorganizowanych przez gminę. W motywach rozstrzygnięcia wskazano, że: „Zdaniem Sądu, użyte w art. 19 pkt 3 u.p.o.l. sformułowanie «inne niż wymienione w ustawie zwolnienia przedmiotowe» przesądza o tym, że zwolnienie może dotyczyć tylko i wyłącznie przedmiotu opodatkowania. Zatem upoważnienie to może dotyczyć tylko i wyłącznie przedmiotu objętego opłatą, a więc sprzedaży, bez możliwości identyfikacji konkretnego podatnika. Ustalone w zaskarżonej uchwale zwolnienie z opłaty targowej, sprzedaży dokonywanej podczas imprez, festynów, kiermaszów organizowanych lub współorganizowanych przez Gminę ma charakter podmiotowo-przedmiotowy, gdyż ustalając zwolnienie z opłaty targowej wyróżniono organizatora/współorganizatora imprezy, festynu i kiermaszu, jakim jest Gmina...”.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.