Opodatkowanie zależy od wartości rynkowej rzeczy

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC) ujednolicona została podstawa opodatkowania przy umowie sprzedaży. Nie obowiązuje już odrębna zasada ustalania podstawy opodatkowania dla umów zawieranych przez nierezydentów. Stanowiła ona równowartość w złotych kwoty zagranicznych środków płatniczych, określonej w zezwoleniu dewizowym, przeznaczonych na zapłacenie ceny.

Od 22 kwietnia 2010 r. we wszystkich przypadkach sprzedaży podatek nalicza się od wartości rynkowej rzeczy lub prawa majątkowego. Przepisy ustawy - Prawo dewizowe nie dają już podstaw do wydawania zezwoleń dewizowych określających kwotę zagranicznych środków płatniczych przeznaczonych na zapłacenie kwoty w wykonaniu zawartych między nierezydentami umów sprzedaży rzeczy lub praw majątkowych. Nie było więc możliwe dalsze stosowanie przepisu regulującego szczególną podstawę opodatkowania umów sprzedaży dla tych przypadków.

Wartość rynkową określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku (z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia) z dnia dokonania sprzedaży, bez odliczania długów i ciężarów. W ten sam sposób ustala się wartość rynkową praw majątkowych. Stawki PCC przy umowie sprzedaży wynoszą 2 proc. w przypadku nieruchomości, ruchomości, prawa użytkowania wieczystego i praw spółdzielczych do lokali oraz 1 proc. w przypadku innych praw majątkowych.

Zwalnia się PCC sprzedaż rzeczy ruchomych, których podstawa opodatkowania nie przekracza 1 tys. zł.

Magdalena Majkowska

Art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 101, poz. 649).