Opłatę lokalną należy pobierać tylko za pełny dzień
Opłata uzdrowiskowa, jako opłata o charakterze ekwiwalentnym, powinna być pobierana za każdy pełny dzień pobytu osoby fizycznej w celach zdrowotnych, turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych w miejscowościach, którym nadano status uzdrowiska. Przy czym przez pojęcie "dzień pobytu" należy rozumieć dzień kalendarzowy.
Prezydent miasta wydał na wniosek sanatorium uzdrowiskowego interpretację w przedmiocie zasad naliczania opłaty uzdrowiskowej. Pytanie wnioskodawcy dotyczyło pobierania opłat za pobyt nieprzekraczający 24 godzin. Wnioskodawca zastanawiał się również, za ile dni należy liczyć opłatę, gdy przykładowo ktoś melduje się w sanatorium w poniedziałek, o godz. 11.00, a wyjeżdża w środę o godz. 10.00.
W odpowiedzi na pierwsze z pytań organ stwierdził, że pobyt osób fizycznych przebywających krócej niż doba (24 godziny) na terenie gminy w celach zdrowotnych, turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych nie powoduje obowiązku poboru opłaty uzdrowiskowej. Natomiast od osoby fizycznej, która np. melduje się w sanatorium w poniedziałek o godz. 11.00, a wyjeżdża w środę o godz. 10.00, należy pobrać opłatę za 3 dni.
Sanatorium nie zgodziło się z powyższą interpretacją.
Zgodnie z art. 17 ust. 1a ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 z późn. zm.), opłata uzdrowiskowa jest pobierana od osób fizycznych przebywających dłużej niż dobę w celach zdrowotnych, turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych w miejscowościach znajdujących się na obszarach, którym nadano status uzdrowiska, za każdy dzień pobytu w takich miejscowościach.
Ustawodawca w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych nie zdefiniował pojęcia dzień, nie ujął jego definicji w prawie podatkowym, w ogóle nie uwzględnił go w obowiązującym systemie prawa. Dlatego gdy dany termin nie został zdefiniowany w tekście prawnym, należy odwołać się do jego znaczenia potocznego. Oznacza to, że należy interpretować je jako dzień kalendarzowy, czyli dzień liczony od północy do północy. Rozpoczyna się on o godz. 0.00, a kończy o godz. 24.00.
Opłata uzdrowiskowa nie dotyczy doby liczonej od dnia przybycia do uzdrowiska i kolejnych dób liczonych w następstwie godziny przyjazdu do uzdrowiska. Nie można zgodzić się z tezą, że jeśli, np. przyjazd miał miejsce o godz. 11.00, to pierwszy dzień pobytu kończy się o godz. 11.00 dnia następnego, a następny zaczyna swój byt od godz. 11.00 tego następnego dnia itd.
Nie sposób podzielić takiego poglądu również z innego powodu. Opłata nieuiszczona w terminie staje się zaległością, od której pobierane są odsetki za zwłokę. W przypadku ustalenia dnia jako kolejnych 24 godzin - zatem innego niż kalendarzowy - doszłoby do konfliktu na gruncie stosunku publicznoprawnego (opłaty uzdrowiskowej) z przepisami Ordynacji podatkowej podczas ustalania terminu płatności oraz określania dni zwłoki, które zawsze są dniami kalendarzowymi. Jeśli dzień miałby zaczynać się np. w poniedziałek o godz. 11.00 i kończyć we wtorek o godz. 11.00, to termin płatności rozkładałby się na dwa dni, na część wtorku i środy, gdyż płatność powinna nastąpić w dniu następnym (24 godziny). Odsetki powstawałyby więc na przełomie dwóch dni.
W przekonaniu WSA obciążenie osoby fizycznej opłatą z tytułu korzystania z walorów uzdrowiska możliwe jest po przekroczeniu doby liczonej od chwili przybycia do niego, ale za pełny dzień kalendarzowy bowiem z przepisu tego wynika, że opłatę pobiera się za każdy dzień pobytu w uzdrowisku. Tym samym brak jest podstaw prawnych do poboru opłaty uzdrowiskowej za pierwszy i ostatni dzień pobytu, gdyż są to z reguły dni niepełne.
Oprac. Katarzyna Sawicka
@RY1@i02/2011/100/i02.2011.100.207.008a.001.jpg@RY2@
Mariusz Kozikowski radca prawny z Kancelarii Radców Prawnych Mariusz Kozikowski i Wspólnicy
Opłata uzdrowiskowa jest świadczeniem zaliczonych przez ustawodawcę do kategorii podatków i opłat lokalnych. Ma ona charakter świadczenia podatkowego, które charakteryzuje się tym, że stanowi dochód budżetu gminy. Zasady ustalania i poboru oraz terminy płatności i wysokość stawek opłaty określa w drodze uchwały rada gminy. Dzienna stawka opłaty uzdrowiskowej nie może przekroczyć górnej granicy określonej w art. 19 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Opłata uzdrowiskowa jest pobierana od osób fizycznych przebywających dłużej niż dobę w celach zdrowotnych, turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych w miejscowościach znajdujących się na obszarach, którym nadano status uzdrowiska, za każdy dzień pobytu w takich miejscowościach. Przepisy zakazują pobierania opłaty uzdrowiskowej w pewnych sytuacjach. Nie robi się tego między innymi w przypadku osób przebywających w szpitalach, osób niewidomych i ich przewodników oraz podatników podatku od nieruchomości z tytułu posiadania domów letniskowych położonych w miejscowości, w której pobiera się opłatę miejscową albo uzdrowiskową. Opłaty nie muszą uiszczać także zorganizowane grupy dzieci i młodzieży szkolnej. Od osób, od których pobierania jest opłata uzdrowiskowa, nie pobiera się także opłaty miejscowej.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu