Sprint legislacyjny ministra finansów

W mediach pojawiało się ostatnio sporo informacji pokazujących, jakie trudności przeżywają przedsiębiorcy i zwykli obywatele w związku z wejściem w życie systemu opodatkowania węgla podatkiem akcyzowym. W materiałach szeroko omawiane są skomplikowane formalności dokumentacyjne, wymagane, aby sprzedać węgiel bez akcyzy, powodujące opóźnienia w obrocie i ogólny chaos. I niewątpliwie takie sytuacje miały miejsce, bo żeby sprzedać węgiel podlegający zwolnieniu, trzeba się napracować.

Chciałem jednak zwrócić uwagę, że sytuacja podmiotów handlujących węglem czy też zużywających ten surowiec wcale nie jest gorsza niż w innych branżach, które mają do czynienia z akcyzą. Zaznaczam, że nie chodzi tutaj tylko o gorzelnie czy rafinerie albo producentów tytoniu, ale także branże, które wykorzystują - nawet w ograniczonym zakresie - wyroby akcyzowe jako surowiec. Dotyczy to m.in. branży chemicznej, ale także branży kosmetycznej czy producentów środków czystości. A podmioty produkujące płyny do spryskiwaczy czy obracające olejem opałowym mogą nawet zazdrościć branży węglowej prostych i korzystnych rozwiązań.

Nie jest więc tak, że węgiel jest w jakiś szczególny sposób na celowniku ustawodawcy. Po prostu tak działa polski system podatku akcyzowego.

Aby nie być gołosłownym, poniżej tylko jeden przykład pokazujący sposób funkcjonowania podatku akcyzowego. Zestawienie dat ogłoszenia niektórych rozporządzeń wykonawczych i dat ich wejścia w życie pokazuje, ile czasu minister finansów daje podatnikom na dostosowanie się do wchodzących w życie regulacji. Zaznaczam, że chodzi o rozporządzenia bardzo istotne dla podatników, bo zawierające np. katalog zwolnień od akcyzy i warunki ich stosowania.

Rozporządzenie w sprawie zwolnień z podatku akcyzowego z 26 kwietnia 2004 r. zostało opublikowane 1 maja 2004 r. i weszło w życie tego samego dnia. Kolejny przykład to rozporządzenie z 24 lutego 2009 r. w sprawie warunków prowadzenia składów podatkowych oraz ewidencji przez podmioty prowadzące składy podatkowe. W Dzienniku Ustaw znalazło się 27 lutego 2009 r., a zaczęło obowiązywać już 1 marca 2009 r. Identyczna sytuacja była z rozporządzeniem w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych.

Z rozporządzeniem w sprawie zwolnień z podatku akcyzowego z 23 sierpnia 2010 r. wcale nie było lepiej. Zostało ono opublikowane 31 sierpnia 2010 r., a weszło w życie 1 września 2010 r. Taki sam czas ustawodawca dał podatnikom na poznanie regulacji rozporządzenia z 30 sierpnia 2010 r. w sprawie zezwoleń na wykonywanie działalności w zakresie podatku akcyzowego.

Z podobną praktyką podatnicy spotkali się pod koniec 2011 r., gdy minister finansów publikował przepisy wykonawcze do rozliczania akcyzy od węgla. Rozporządzenie z 19 grudnia 2011 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy było opublikowane 30 grudnia 2011 r., a weszło w życie po trzech dniach, czyli 2 stycznia 2012 r. Z kolei rozporządzenie z 14 grudnia 2011 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych znalazło się w Dzienniku Ustaw 29 grudnia 2011 r., a weszło w życie 2 stycznia 2012 r.

Jak widać, w przypadku niektórych dość istotnych regulacji podatnicy na zapoznanie się z nimi nie mają nawet kilku dni. Może podatnik zbyt wiele wymaga od ustawodawcy...

Zainteresowani często nie mają nawet kilku dni, by zapoznać się z nowymi regulacjami

@RY1@i02/2012/040/i02.2012.040.07100020a.802.jpg@RY2@

Wojciech Krok, doradca podatkowy w Parulski & Wspólnicy Doradcy Podatkowi

Wojciech Krok

doradca podatkowy w Parulski & Wspólnicy Doradcy Podatkowi