Kłopoty z ustalaniem podatku od środków transportu

Podatek od środków transportowych jest jednym z dochodów gmin. Regulacje prawne dotyczące owej daniny znajdują się w ustawie z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 716 ze zm.), a dokładnie w art. 8-12b. Z przepisów tych wynikają różne istotne kwestie związane z tym podatkiem. W oparciu o nie gminy kształtują bowiem samodzielnie uchwały podatkowe w zakresie tego podatku, ustalając m.in. wysokość stawek (w ramach limitów) czy różne zwolnienia. Jednak, jak się w praktyce okazuje, nie zawsze taka działalność legislacyjna jednostek samorządu terytorialnego jest zgodna z prawem. Właściwymi organami, które nadzorują wspomniane akty prawa miejscowego, są regionalne izby obrachunkowe. To one właśnie weryfikują prawidłowość zapisów tych aktów. Poniżej postaramy się przybliżyć te problemy, o które obecnie pytają samorządy, a w związku z którymi występują nieprawidłowości. Pokazują one wyraźnie, że problemów interpretacyjnych w stanowieniu uchwał podatkowych od środków transportowych nadal nie ubywa. Można wręcz powiedzieć, że są wynikiem niewłaściwego pojmowania przez gminy zakresu kompetencji uchwałodawczych. Warto również wspomnieć, że zgodnie z art. 94 zd. 1 Konstytucji RP organy samorządu terytorialnego oraz terenowe organy administracji rządowej, na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie, ustanawiają akty prawa miejscowego obowiązujące na obszarze działania tych organów. Realizując kompetencję prawodawczą, organ stanowiący JST musi zatem ściśle uwzględniać wytyczne zawarte w upoważnieniu ustawowym. ⒸⓅ