Kiedy podatnik ponosi koszty postępowania

doradca podatkowy w Rödl & Partner

Zasadą jest, że koszty postępowania podatkowego ponosi Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego. Podatnika można wyjątkowo obciążyć kosztami postępowania wymienionymi w art. 267 Ordynacji podatkowej.

Podatnik może być obciążony kosztami powstałymi w związku z czynnościami dokonanymi bądź na jego żądanie, bądź w wyniku jego zaniedbania. Jako przykład wskazać można odpowiednio żądanie sporządzenia kopii lub odpisów dokumentów postępowania, które nie są z mocy prawa doręczane stronie, lub nieusprawiedliwione niestawiennictwo na wnioskowaną wcześniej przez stronę rozprawę.

Podatnika można również obciążyć tzw. dodatkowymi kosztami powstałymi w związku z niedopełnieniem przez stronę czynności o charakterze dowodowym. Zaliczyć tu należy np. niestawiennictwo na wezwanie lub bezzasadną odmowę złożenia zeznań w postępowaniu. W tym wypadku obciążenie kosztami może być traktowane jako dodatkowa, obok kary porządkowej, dolegliwość finansowa dla strony postępowania.

Koszty te na stronę nakłada organ podatkowy, określając w formie postanowienia ich wysokość, termin i sposób uiszczenia. Organ powinien więc wykazać, jakie faktycznie koszty zostały poniesione i tylko w tym zakresie obciążyć nimi stronę. Będą to zatem koszty rzeczywiste, a nie zryczałtowane, związane wyłącznie z określonym, ujemnym dla postępowania, zachowaniem strony.

Na postanowienie nakładające koszty przysługuje stronie zażalenie w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania.

mgm

Art. 267, art. 269 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).