Dlaczego warto się odwołać od decyzji organu

radca prawny, partner, WKB Wierciński, Kwieciński, Baehr

Decyzja urzędu skarbowego np. w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych jako decyzja pierwszej instancji nie jest decyzją ostateczną. Od takiej decyzji można wnieść odwołanie do właściwego organu odwoławczego, tj. dyrektora izby skarbowej za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia. Nawet jeżeli kwestia sporna nie jest jednoznaczna, a argumenty podatnika nie są mocne, warto wnieść odwołanie od decyzji.

Decyzja nieostateczna nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (czyli wszystkie sprawy podatkowe) nie podlega bowiem co do zasady wykonaniu. Złożenie odwołania wstrzymuje z mocy prawa, automatycznie wykonanie zaskarżonej decyzji. Wyjątek od wskazanej zasady stanowi jedynie sytuacja, w której decyzji organu pierwszej instancji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Jednakże zastosowanie rygoru natychmiastowej wykonalności stosuje się w sprawach podatkowych niezwykle rzadko, zwykle gdy zbliża się okres przedawnienia.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie. W praktyce nawet gdy zarzuty podatnika nie są mocne (np. poparte orzecznictwem sądów administracyjnych bądź korzystnymi interpretacjami podatkowymi), a odwołanie napisane jest nawet bez pomocy prawnika i bez przytoczenia przepisów prawnych, podlega ono ocenie organu odwoławczego. W praktyce postępowanie przed organem drugiej instancji trwa nie krócej niż trzy miesiące. Złożenie odwołania daje również szansę podatnikowi na kontynuowanie postępowania w sprawie, tj. przedkładania nowych dowodów (np. zeznań świadków, opinii biegłych rzeczoznawców), wyjaśnień. W toku postępowania w izbie skarbowej można także wskazywać nowe zarzuty w odniesieniu do zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji.

Warto zapamiętać, że nawet w odniesieniu do negatywnej ostatecznej decyzji organu drugiej instancji może zostać zastosowane wstrzymanie wykonania decyzji.

Ustawodawca wprowadza dwie enumeratywnie określone zasady wstrzymania wykonania podatkowej decyzji ostatecznej. Mianowicie, organ podatkowy pierwszej instancji wstrzymuje wykonanie decyzji ostatecznej w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego - do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego:

● na wniosek - po przyjęciu zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę do wysokości zabezpieczenia i na czas jego trwania, lub

● z urzędu - po prawomocnym wpisie hipoteki przymusowej lub wpisie zastawu skarbowego korzystających z pierwszeństwa zaspokojenia, które zabezpieczają wykonanie zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę - do wysokości odpowiadającej wartości przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego.

Oprac. Magdalena Majkowska

Art. 239a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).