Zawieszenie terminu przedawnienia zobowiązań wobec fiskusa pod znakiem zapytania
W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 niektóre terminy miały nie biec. Można mieć jednak wątpliwości, czy dotyczy to również tych, które przewidziane są przepisami prawa podatkowego
Zgodnie z art. 15zzr ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374; ost.zm. Dz.U. z 2020 r. poz. 875; dalej: specustawa o COVID-19) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 bieg wybranych terminów „przewidzianych przepisami prawa administracyjnego” nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Wśród tego rodzaju terminów wskazano m.in. termin przedawnienia.
Powyższy przepis został uchylony przez ustawę z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. poz. 875; dalej: tarcza 3.0). Jednak z przyczyn wskazanych poniżej istotne pozostaje pytanie, czy wskazane w art. 15zzr specustawy o COVID-19 przepisy prawa administracyjnego obejmują także przepisy prawa podatkowego, a tym samym, czy analizowany przepis obejmuje w szczególności termin przedawnienia zobowiązań podatkowych. Otóż według autorów istnieje wiele argumentów potwierdzających, że zawieszenie terminów przewidziane w specustawie o COVID-19 nie obejmuje tych wynikających z przepisów prawa podatkowego.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.