Być może MF powinno rozważyć powołanie kilku ośrodków do spraw podatku u źródła

Była ona potrzebna, żeby wyjść z impasu, w jakim znaleźliśmy się z powodu wykładni prezentowanej przez Lubelski Urząd Skarbowy w Lublinie, a potwierdzonej przez sądowe orzeczenia. Brak konieczności opodatkowania dywidend w państwie wspólnika jako warunek korzystania ze zwolnienia z podatku u źródła w Polsce wynika bezpośrednio z przepisów polskich oraz z art. 6 dyrektywy unijnej (tzw. Parent-Subsidiary Directive). Wyraźnie wskazuje ona, że państwo członkowskie spółki dominującej nie może pobierać podatku u źródła od zysków, które spółka otrzymuje od spółki zależnej. Co więcej, Minister stwo Finansów zajmowało się tym zagadnieniem w 2012 r. i wydało wówczas interpretację ogólną (sygn. DD5/033/4/12/RDX/DD-363) wskazującą, że warunek podlegania opodatkowaniu od całości dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, należy rozumieć jako warunek posiadania rezydencji podatkowej,niemający bezpośredniego związku z kwestią faktycznego ponoszenia ciężaru podatku przez podatnika. Pogląd ten był powszechny i akceptowany przez organy podatkowe przez ponad 15 lat. Niestety, najwyraźniej interpretacji jest tak wiele, że już nawet organy podatkowe ich wszystkich nie pamiętają.

Minister uzasadnił swoje stanowisko m.in. wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości UE z 8 marca 2017 r. (sygn. C-448/15). Po ten sam wyrok sięgały lubelski US oraz sąd I instancji. Czego zatem dotyczyło orzeczenie TSUE?