Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo

Kiedy i jak starać się o interpretację podatkową z ministerstwa

6 maja 2009

Podatnicy, korzystając z procedury podatkowej, mają do dyspozycji m.in. instytucję interpretacji prawa podatkowego. Osoba, która nie wie, jak rozliczyć się z fiskusem, jaką stawkę podatku zastosować, czy w ogóle daną transakcję wykazywać przed organem podatkowym, może zadać pytanie ministrowi finansów. W tym celu trzeba złożyć wniosek o wydanie interpretacji podatkowej. Odpowiedzi na pytania podatników udziela minister finansów. Jednak w praktyce w jego imieniu robią to cztery izby skarbowe: w Bydgoszczy, Katowicach, Warszawie i Poznaniu.

Interpretacje podatkowe służą opracowaniu jednolitej wykładni prawa podatkowego. Przepisy Ordynacji podatkowej wskazują, że minister finansów dąży do zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, dokonując w szczególności jego interpretacji, przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (interpretacje ogólne).

Co istotne, nie każda kwestia może być poddana interpretacji ministra. Na ten aspekt zwrócił uwagę WSA w Warszawie w wyroku z 10 września 2008 r. (sygn. akt III SA/Wa 1402/08), stwierdzając, że obowiązek podatkowy dla podatnika nie może być dorozumiany, wynikający z interpretacji, nawet ministra finansów.

Podatnik, który chce otrzymać indywidualną interpretację podatkową, musi złożyć wniosek o jej wydanie. Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych.

Składający wniosek jest zobowiązany do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

PRZYKŁAD: STAN FAKTYCZNY WE WNIOSKU ORD-IN

Podatniczka złożyła wniosek o wydanie interpretacji podatkowej. Dołączyła do niego cały zestaw dokumentów. Izba skarbowa wzywa ją do uzupełnienia stanu faktycznego. Czy urzędowi skarbowemu nie wystarczają dołączone do wniosku o interpretację dokumenty?

Niestety, nie. W postępowaniu o wydanie interpretacji tylko i wyłącznie podatnik (albo płatnik, albo inkasent) ma obowiązek wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego. Przedstawia go przy tym w całym niezbędnym dla oceny prawnej zakresie wprost w treści wniosku, który kieruje do organu mającego wydać interpretację. Oznacza to, że stan faktyczny brany pod uwagę do wydania interpretacji nie może być dopowiadany dołączanymi do wniosku dokumentami. Podatnik w tym postępowaniu nie powinien, a tym bardziej nie musi udowadniać, że przedstawiany przez niego stan faktyczny ma umocowanie i potwierdzenie w określonym materiale dowodowym. Jednocześnie nie może wymagać, aby organ podatkowy na podstawie dowodów składanych przez podatnika lub poszukiwanych z urzędu ustalał stan faktyczny, uzupełniał go czy oceniał zgodność opisu stanu faktycznego formułowanego we wniosku z rzeczywistością (w przypadku gdy wniosek podatnika dotyczy stanów, które mają lub miały już miejsce).

Ponadto wnioskujący składa oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej. W razie złożenia fałszywego oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych.

Minister finansów nie wyda interpretacji w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

Warto wiedzieć, że nie można obowiązku udzielania przez organ podatkowy pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego zawężać wyłącznie do ustaw zawierających w tytule pojęcie prawa podatkowego, ponieważ nie tylko w tych ustawach uregulowano elementy, od których zależy opodatkowanie i jego wysokość. Takie stanowisko przedstawił WSA w Warszawie w wyroku z 21 listopada 2007 r. (sygn. akt III SA/Wa 1737/07).

Samo złożenie wniosku nie wystarczy, aby otrzymać odpowiedź ministra. Konieczne jest także wniesienie opłaty. Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł, którą należy wpłacić w terminie siedmiu dni od dnia złożenia wniosku.

W przypadku wystąpienia w jednym wniosku odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych opłata jest pobierana od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

Jeśli opłata będzie wpłacona nienależnie, zostanie ona podatnikowi zwrócona, nie później niż w terminie siedmiu dni od dnia zakończenia postępowania w sprawie wydania interpretacji.

Gdy podatnik złoży wniosek o interpretację podatkową, jego rozpatrzeniem zajmuje się jedna z czterech izb skarbowych. Interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Izba skarbowa działająca w imieniu ministra finansów może odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.

W razie negatywnej oceny stanowiska podatnika interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.

PRZYKŁAD: KWESTIONOWANIE DANYCH PODATNIKA

Podatnik złożył wniosek o wydanie interpretacji podatkowej, przedstawiając w nim zdarzenie przyszłe. Izba skarbowa wezwała podatnika, sugerując, że powinien zmienić stan podany we wniosku. Czy urzędnicy mają takie prawo?

Nie. W przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji nie może toczyć się spór o stan faktyczny. Nie może też być prowadzone postępowanie dowodowe zmierzające do zbierania materiałów dowodowych. Nie ma także podstaw do poddawania jakichkolwiek dowodów składanych przez wnioskodawcę swobodnej ocenie urzędnika. Innymi słowy, postępowanie to nie może zmierzać do kwestionowania przez organ podatkowy stanu faktycznego podawanego przez wnioskodawcę, lecz organ ten ma obowiązek przyjąć do sformułowania oceny prawnej taki stan faktyczny, jaki podaje podatnik. Co najwyżej może wyłącznie żądać od wnioskodawcy uszczegółowienia opisu stanu faktycznego, jeśli uzna, że jest to niezbędne do dokonania jego prawidłowej kwalifikacji prawnej. Organ podatkowy dokonuje więc interpretacji, przyjmując za stroną ściśle określony stan faktyczny.

Co ważne, interpretacja indywidualna zawiera pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Organ podatkowy na udzielenie odpowiedzi podatnikowi ma określony czas. Interpretacja musi być bowiem wydana bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania wniosku. W razie niewydania interpretacji indywidualnej w ustawowym terminie uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie.

Warto też wiedzieć, że minister może z urzędu zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

Zawiadomienie o zmienionej interpretacji indywidualnej doręcza się podmiotowi, któremu w danej sprawie interpretacja została wydana.

Zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.

Również zastosowanie się do interpretacji ogólnej przed jej zmianą nie może szkodzić temu, kto się do niej zastosował, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.

PRZYKŁAD: PUBLIKACJA INTERPRETACJI

Trzy miesiące temu podatniczka otrzymała interpretację w swojej indywidualnej sprawie. Znalazła ją teraz na stronie Ministerstwa Finansów. Czy interpretacje muszą być upubliczniane?

Tak. Interpretacje indywidualne wraz z informacją o dacie doręczenia są niezwłocznie przekazywane organom podatkowym właściwym ze względu na zakres spraw będących przedmiotem interpretacji oraz właściwemu organowi kontroli skarbowej.

Interpretacje indywidualne wraz z wnioskiem o wydanie interpretacji, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę oraz inne podmioty wskazane w treści interpretacji, są niezwłocznie zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej.

W zakresie związanym z zastosowaniem się do interpretacji, która uległa zmianie, lub interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, a postępowanie wszczęte w tych sprawach umarza się oraz nie nalicza się odsetek za zwłokę.

W przypadku gdy skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji, miały miejsce przed opublikowaniem interpretacji ogólnej lub przed doręczeniem interpretacji indywidualnej, zastosowanie się do tej interpretacji nie zwalnia z obowiązku zapłaty podatku.

WŁAŚCIWOŚĆ IZB SKARBOWYCH

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy jest właściwy do wydania interpretacji indywidualnej, jeżeli wnioskodawca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w woj. kujawsko-pomorskim, podlaskim, pomorskim, warmińsko-mazurskim lub zachodniopomorskim; dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach – w woj. małopolskim, opolskim, podkarpackim, śląskim lub świętokrzyskim; dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu – w woj.: dolnośląskim, lubuskim, łódzkim lub wielkopolskim; dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie – w woj. lubelskim lub mazowieckim.

Ważne!

Podatnik, który chce złożyć wniosek o interpretację podatkową, musi wypełnić druk ORD-IN. Gdy ten formularz nie wystarczy podatnikowi na opisanie np. skomplikowanego stanu faktycznego, ma on do dyspozycji załącznik ORD-IN/A

Podstawa prawna

● Ustawa z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z póŸn. zm.).

Pozostało 91% treści
Wybierz pakiet i czytaj bez ograniczeń.

Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.