Kwota zastawu skarbowego wzrośnie w 2011 roku do 11 500 złotych

Zgodnie z art. 41 par. 1 Ordynacji podatkowej Skarbowi Państwa i jednostkom samorządu terytorialnego z tytułu zobowiązań podatkowych, a także z tytułu zaległości podatkowych stanowiących ich dochód oraz odsetek za zwłokę od tych zaległości przysługuje zastaw skarbowy na wszystkich będących własnością podatnika oraz stanowiących współwłasność łączną podatnika i jego małżonka rzeczach ruchomych oraz zbywalnych prawach majątkowych, jeżeli wartość poszczególnych rzeczy lub praw wynosi w dniu ustanowienia zastawu określoną kwotę. W 2010 roku ta kwota to co najmniej 11 300 zł. Kwota zastawu skarbowego podlega w każdym roku podwyższeniu w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w pierwszych dwóch kwartałach danego roku w stosunku do analogicznego okresu poprzedniego roku, a jeżeli wskaźnik ten ma wartość ujemną, kwota nie ulega zmianie. Zgodnie z tą zasadą kwota zastawu skarbowego wzrośnie w 2011 roku o 200 zł i wyniesie 11 500 zł. Warto dodać, że zastawem skarbowym nie mogą być obciążone rzeczy lub prawa majątkowe niepodlegające egzekucji oraz mogące być przedmiotem hipoteki. Przepisy dotyczące ustanowienia zastawu skarbowego stosuje się odpowiednio do należności przypadających od płatników lub inkasentów, następców prawnych oraz osób trzecich odpowiadających za zaległości podatkowe. Z kolei wygaśnięcie zastawu skarbowego następuje z mocy prawa z dniem wygaśnięcia zobowiązania podatkowego albo z dniem wykreślenia wpisu z rejestru zastawów skarbowych, albo z dniem egzekucyjnej sprzedaży przedmiotu zastawu.

Natomiast zgodnie z art. 262 par. 1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy może nałożyć na stronę, pełnomocnika strony, świadka lub biegłego, którzy mimo prawidłowego wezwania organu podatkowego nie stawili się osobiście bez uzasadnionej przyczyny, mimo że byli do tego zobowiązani, lub bezzasadnie odmówili złożenia wyjaśnień, zeznań, wydania opinii, okazania przedmiotu oględzin lub udziału w innej czynności, lub bez zezwolenia tego organu opuścili miejsce przeprowadzenia czynności przed jej zakończeniem, karę porządkową. W 2010 roku maksymalny wymiar kary to 2600 zł. Mimo że wysokość kary jest corocznie waloryzowana, to w przyszłym roku nie ulegnie ona zmianie w porównaniu z rokiem bieżącym i nadal będzie wynosiła 2600 zł.

Karę porządkową nakłada się w formie postanowienia, na które służy zażalenie. Termin płatności kary porządkowej wynosi 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Organ podatkowy, który nałożył karę, może, na wniosek ukaranego złożony terminowo, uznać za usprawiedliwione niestawiennictwo lub niewykonanie innych obowiązków, i uchylić postanowienie nakładające karę. Na postanowienie o odmowie uchylenia kary przysługuje zażalenie. Należy pamiętać, że ukaranie karą porządkową nie wyklucza możliwości zastosowania wobec opornego świadka lub biegłego środków przymusu przewidzianych w przepisach szczególnych.

sf

Obwieszczenie ministra finansów z 6 sierpnia 2010 r. w sprawie wysokości kwoty wymienionej w art. 41 par. 1 ustawy - Ordynacja podatkowa (MP nr 59, poz. 781).

Obwieszczenie ministra finansów z 6 sierpnia 2010 r. w sprawie wysokości kwoty wymienionej w art. 262 par. 1 ustawy - Ordynacja podatkowa (MP nr 59, poz. 782).