Fiskus może stosować ustawę o denominacji

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargi kasacyjne małżonków, od których organy podatkowe zażądały karnego 75-proc. podatku od przychodów z nieujawnionych źródeł. Sąd potwierdził, że podatnicy nie wskazali, skąd mieli ok. 200 tys. zł, które wydali w 2001 roku.

- W postępowaniu dotyczącym przychodów z nieujawnionych źródeł to podatnik powinien wykazać się szczególną aktywnością - podkreślił sędzia sprawozdawca Jan Grzęda. Na podatniku spoczywa też ciężar dowodu. Wynika to z tego, że to podatnik ma najlepszą wiedzę o swoim majątku, jego pochodzeniu i wielkości.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego organy podatkowe prawidłowo uznały też, że denominacja miała znaczenie dla określenia sytuacji majątkowej małżonków. Organ kontroli zasadnie zastosował ustawę o denominacji złotego, przyjmując wartość złotego określoną na dzień denominacji w stosunku do wszystkich kwot przychodów i wydatków za okres 1974 - 1995.

Sąd kasacyjny zgodził się z wyrokiem sądu I instancji, że przyjęcie sugerowanej przez skarżących metody odniesienia ówczesnej wartości nabywczej złotego w stosunku do dolara amerykańskiego lub marki niemieckiej nie zmieniłoby dokonanych przez organy podatkowe ustaleń, tj. wzajemnej proporcji uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków.

Organy podatkowe zastosowały bowiem zasadę denominacji jako miernik, a właściwie jako wspólny mianownik do ustalenia: wszystkich przychodów podatników w okresie od 1974 do 2000 r., i wszystkich ich wydatków.

Wyroki są prawomocne.

Sygn. akt II FSK 625-626/09

aleksandra.tarka@infor.pl