Menedżer pracuje osobiście
WSA w Warszawie w wyroku z 9 lipca 2010 r. był związany uchwałą NSA, zgodnie z którą menedżer zawsze świadczy usługi osobiście i jest osobiście odpowiedzialny za zarządzanie powierzonym przedsiębiorstwem.
doradca podatkowy w firmie doradczej KPMG
Wyrok dotyczy zagadnienia tzw. spółek menedżerskich, które zyskały pewną popularność w ostatnich latach jako narzędzie podatkowej optymalizacji struktur wynagradzania menedżerów. W ramach zawartej ze spółką menedżerską umowy spółka zarządzana (najczęściej spółka z o.o. lub akcyjna) powołuje wspólników spółki menedżerskiej na stanowiska członków zarządu. Jednak należne z tytułu pełnienia tych funkcji wynagrodzenie nie jest przekazywane członkom zarządu bezpośrednio, lecz wypłacane jest spółce menedżerskiej jako stronie umowy o zarządzanie. Z kolei członkowie zarządu otrzymują należne im wynagrodzenie jako wspólnicy spółki menedżerskiej, uczestnicząc w jej zyskach.
Atrakcyjność spółek menedżerskich wiązała się z możliwością opodatkowania przychodów osiąganych przez ich wspólników jako przychodów z działalności gospodarczej, z możliwością zastosowania 19-proc. liniowej stawki PIT, a nie jako przychodów z działalności wykonywanej osobiście, opodatkowanych według skali progresywnej.
Po okresie rozbieżności w orzecznictwie co do dopuszczalności korzystania ze stawki liniowej przez wspólników spółek menedżerskich omawiana metoda optymalizacji nie zyskała aprobaty Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale z 26 kwietnia 2010 r. podjętej w składzie siedmiu sędziów stanął na stanowisku, że menedżer zawsze świadczy usługi osobiście i jest osobiście odpowiedzialny za zarządzanie powierzonym przedsiębiorstwem - bez względu na to, czy wynagrodzenie otrzymuje indywidualnie, czy poprzez spółkę. Stąd - zdaniem NSA - przepis art. 13 pkt 9 ustawy o PIT obejmuje także spółki menedżerskie.
Jak słusznie wskazuje się w orzeczeniu WSA w Warszawie, sąd administracyjny jest co do zasady związany stanowiskiem wyrażonym w uchwale NSA, co uzasadnia zapadły wyrok. Można przypuszczać, że w podobnych sprawach zapadać będą również wyroki dla podatników niekorzystne.
Nie zmienia to faktu, że art. 13 pkt 9 ustawy o PIT pozostanie przepisem problematycznym. Jego regulacja tworzy bowiem niespotykany w innych przypadkach wyłom w podziale na źródła przychodów, a stosowanie go może w praktyce nadal przysparzać podatnikom trudności.
łz
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu