Czy każde dodatkowe świadczenie od pracodawcy jest przychodem pracownika

konsultant podatkowy w TPA Horwath

@RY1@i02/2010/113/i02.2010.113.086.0009.001.jpg@RY2@

Jerzy Kuprianowicz, konsultant podatkowy w TPA Horwath

Za dodatkowe świadczenia od pracodawcy na rzecz pracownika należy rozumieć wszelkie usługi bądź świadczenia w naturze. Aby dane świadczenie stanowiło przychód pracownika, konieczne jest istnienie stosunku pracy, przy czym zapisy umowy nie muszą przewidywać powstania takiego świadczenia. Przychód ze stosunku o pracę powstaje w momencie otrzymania tych świadczeń przez pracownika.

Jaki jest zakres pojęcia "otrzymanie"? Pojawia się wątpliwość, czy chodzi tu o faktyczne otrzymanie świadczenia, tj. jego fizyczne spożytkowanie przez pracownika, czy też wystarczy udostępnienie takiego świadczenia pracownikowi. Dobrym przykładem, jest prywatny pakiet medyczny dla pracownika sfinansowany przez pracodawcę: samo wykupienie przez pracodawcę takiego pakietu nie oznacza, że pracownik z niego skorzysta. Jak wynika z uchwały NSA z 24 maja 2010 r. (sygn. akt II FPS 1/10), wykupione przez pracodawcę pakiety świadczeń medycznych stanowią dla pracowników, uprawnionych do ich wykorzystania, nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT. NSA zauważył, że istotą takiego pakietu jest nie tylko wykorzystanie konkretnego świadczenia medycznego przez pracownika. Wystarczająca jest gotowość do świadczenia takich usług przez placówkę medyczną. NSA wskazał też, że bezzasadne są głosy mówiące o braku przychodu po stronie pracownika, jeśli z tytułu wykupienia pakietu medycznego dla całej firmy pracodawca płaci jedno ryczałtowe wynagrodzenie, którego nie da się odpowiednio przydzielić do konkretnego pracownika. Przychód dla pracownika w tym wypadku również powstanie, z tym że sposób jego oszacowania pozostawiono w gestii pracodawcy.

Idąc tropem rozumowania NSA, za dodatkowe świadczenie od pracodawcy należałoby uznać każde świadczenie, z którego pracownik może skorzystać i z takiej możliwości oficjalnie nie zrezygnował, jak np. abonamenty sportowo-rekreacyjne czy też dowóz pracowników do i z zakładu pracy. Należy jednak podkreślić, że o przychodzie można mówić jedynie, gdy udzielane świadczenia są wykorzystywane przez pracowników dla ich osobistego i prywatnego pożytku. Tym samym do przychodu nie zostanie np. doliczona wartość szkoleń przygotowujących pracownika do wypełniania powierzonych mu obowiązków na stanowisku pracy - powyższe może także pod pewnymi warunkami odnosić się do szkoleń językowych.

Warto również najpierw sprawdzić, czy uzyskane przez pracownika dodatkowe świadczenie nie jest zwolnione z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 ustawy o PIT. W katalogu tym wymienione są różnego rodzaju świadczenia, które są wolne od podatku. Należą do nich m.in. zwrot kosztów poniesionych przez pracownika na potrzeby zakładu pracy, zapomogi otrzymane w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł, świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te świadczenia wynikające z zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, a nawet, pod pewnymi warunkami, wartość świadczeń ponoszonych przez pracodawcę z tytułu zakwaterowania pracowników. Zwolnienia podatkowe są jednak rodzajem preferencji dla podatników, zatem możliwość ich zastosowania powinna być poprzedzona dogłębną analizą istoty świadczenia, które otrzymujemy, w powiązaniu z możliwie ścisłą wykładnią przepisu formułującego zwolnienie, które chcemy w danym przypadku zastosować.

(EM)

Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).