Kiedy należy odprowadzić PIT od imprezy integracyjnej

Każdy pracownik, który pojedzie na wycieczkę opłaconą przez pracodawcę, uzyska przychód wyceniony według ceny zakupu.

O imprezach integracyjnych w kontekście uzyskiwania przez pracowników przychodu wypowiedział się niedawno Trybunał Konstytucyjny (wyrok z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13, Dz.U. z 2014 r. poz. 947). Choć TK orzekł, że otrzymane "inne nieodpłatne świadczenia" są przychodem i wycenianie ich według metod wynikających z art. 11 ust. 2a ustawy z 26 stycznia 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) nie stoi w sprzeczności z konstytucją, to sformułował kilka ważnych zasad, co do tego, kiedy nieodpłatne świadczenie spełnia definicję przychodu. Trybunał podkreślił bowiem, że wadliwe jest stwierdzenie, iż wszystko, z czego pracownik może bez zapłaty skorzystać dzięki pracodawcy (w czym bierze udział), jest automatycznie przychodem do opodatkowania. Pierwsze cechy przychodu wyłaniają się już ze stwierdzenia TK, że chodzi o otrzymane przysporzenie majątkowe o indywidualnie określonej wartości. Przychód to korzyść majątkowa, która może wystąpić w dwóch postaciach, w tym przejawiać się jako zaoszczędzenie wydatków, czyli skorzystanie ze świadczenia rzeczowego lub z usługi. Aby świadczenie można było uznać za przychód, musi spełniać następujące warunki:

1) zostać spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie);

2) w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy);

3) przynieść korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść;

4) korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

W kontekście pracowniczych zbiorowych imprez integracyjnych, okolicznościowych, o ile dwóch pierwszych przesłanek można byłoby się dopatrzyć, o tyle o dwóch ostatnich trudno już mówić, że w każdym przypadku zaistniały. Zazwyczaj impreza to rodzaj czystej rozrywki i trudno stwierdzić, że pracownik dzięki firmowej zabawie coś zaoszczędził. Nie jest pewne, że gdyby nie impreza służbowa, to i tak wydałby własne pieniądze na taki cel. I wreszcie ostatni, najważniejszy warunek - zindywidualizowanie świadczenia i określenie jego wartości.

Imprezy organizowane są z reguły w taki sposób, że opłata jest zryczałtowana, niezależna od liczby osób, a oferowany poczęstunek przybiera formę szwedzkiego stołu. Pracodawca informuje ogół pracowników o planowanej imprezie (np. wywieszając ogłoszenie) i nie rozdaje zaproszeń każdemu do ręki. Na imprezie pojawiają się tylko chętni i korzystają z bufetu czy innych atrakcji w różnym stopniu. Nie jest wtedy możliwe zarejestrowanie, ile wartościowo pracownik skonsumował i zaczerpnął przyjemności. Jest to niemierzalne. Dlatego zdaniem TK udział w tak przygotowanej imprezie nie wywołuje przychodu. Nieodpłatnym świadczeniem jest bowiem to, co faktycznie otrzymane, dające się wycenić na osobę, a nie potencjalnie możliwe do uzyskania. Przykładowo firma produkcyjna we wrześniu 2014 r. obchodzi swój jubileusz 30-lecia działalności na rynku. W celu uczczenia rocznicy zorganizowała piknik, na który zaprosiła wielu gości, tj. pracowników wraz z rodzinami, kontrahentów, współpracowników. Impreza stała się okazją do nagrodzenia upominkami najstarszych stażem i najbardziej efektywnych pracowników. Uczestnictwo w spotkaniu firmowym nie stanowi przychodu dla pracownika. Przychodem pracownika jest natomiast wartość otrzymanego prezentu.

W omawianym jednak pytaniu pracodawca może określić wartość udziału na poszczególnych pracowników i tym samym ustalić przychód. Praktyka i czas pokażą, czy wskazówki TK będą brane pod uwagę w wydawanych przez organy skarbowe interpretacjach - czy pozostaną przy swoim dotychczasowym, profiskalnym stanowisku, czy będą racjonalniej podchodzić do kwestii imprez.

@RY1@i02/2014/176/i02.2014.176.217000400.802.jpg@RY2@

Izabela Nowacka ekspert ds. wynagrodzeń

Izabela Nowacka

ekspert ds. wynagrodzeń