Jak amortyzować wynajmowane mieszkanie

Drugą formą, w jakiej można opłacać podatek od najmu poza ryczałtem, są tzw. zasady ogólne. W przypadku najmu prowadzonego poza działalnością gospodarczą oznaczają one opłacenie podatku według obowiązującej w danym roku podatkowym skali PIT z dwoma stawkami tego podatku (18 i 32 proc.). Najważniejszym kosztem jest w tym przypadku amortyzacja.

Od zaliczanych do wartości niematerialnych i prawnych: własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej odpisów amortyzacyjnych dokonuje się według stawki rocznej wynoszącej 2,5 proc. Z kolei dla budynków i lokali mieszkalnych odpisów dokonuje się według stawki rocznej wynoszącej 1,5 proc. Takie stawki obowiązują przy ogólnych zasadach amortyzacji.

Możliwe jest także dokonywanie odpisów amortyzacyjnych według tzw. uproszczonej metody amortyzacji. W metodzie tej podatnicy mogą ustalić wartość początkową, przyjmując w każdym roku podatkowym wartość stanowiącą iloczyn metrów kwadratowych wynajmowanej, wydzierżawianej lub używanej przez właściciela powierzchni użytkowej tego budynku lub lokalu i kwoty 988 zł.

Za powierzchnię użytkową uważa się powierzchnię przyjętą dla celów podatku od nieruchomości, a zatem ustaloną zgodnie z przepisami o podatkach i opłatach lokalnych.

Od tak ustalonej wartości początkowej odpisów amortyzacyjnych dokonuje się według stawki rocznej wynoszącej 1,5 proc.