Ryczałtowiec musi mieć wykaz środków trwałych

Ryczałtowiec, który nabędzie w celu wykorzystywania do działalności gospodarczej składniki majątku, które będą przez niego wykorzystywane do tej działalności dłużej niż rok, jest obowiązany prowadzić wykaz środków trwałych. Podatnik jest obowiązany zbroszurować wykaz i kolejno ponumerować jego karty. Zapisów w wykazie, dotyczących środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, dokonuje się w najpóźniej w miesiącu przyjęcia ich do używania.

Sens tego przepisu polega na tym, iż składniki majątku wpisane do wykazu podlegają amortyzacji na ogólnych zasadach, z tym że na etapie płacenia ryczałtu nie można ich odliczać (nie ma amortyzacji podatkowej). Jednak jeśli podatnik przejdzie na płacenie podatku od dochodu, przepisze z wykazu środków trwałych takie składniki majątku z uwzględnieniem odpisów amortyzacyjnych tak, jak następowałyby one, gdyby podatnik mógł je wliczać w koszty. W efekcie w koszty wliczy tylko część wartości (niezamortyzowaną pro forma) zakupionego wcześniej środka trwałego.

Wykaz środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych powinien zawierać co najmniej następujące dane: liczbę porządkową, datę nabycia, datę przyjęcia do używania, określenie dokumentu stwierdzającego nabycie, określenie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, symbol Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) wydanej na podstawie odrębnych przepisów, wartość początkową, stawkę amortyzacyjną, aktualizowaną wartość początkową, datę likwidacji oraz przyczynę likwidacji albo datę zbycia środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

W razie zmiany formy opodatkowania z zasad ogólnych na ryczałt, jeżeli podatnik prowadził ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, może kontynuować prowadzenie tej ewidencji. Ponadto wykaz może być prowadzony przy zastosowaniu technik informatycznych. W tym przypadku zastosowanie mają takie same zasady jak wtedy, gdy komputerowo podatnik prowadzi ewidencję przychodów.

Ewidencję oraz dowody, na podstawie których są dokonywane wpisy do ewidencji, a także dowody zakupu, należy przechowywać w miejscu wykonywania działalności lub, jeżeli działalność jest prowadzona w formie spółki, w miejscu wskazanym przez podatnika lub podatników - jako ich siedziba, albo w biurze rachunkowym, któremu zostało powierzone prowadzenie ewidencji. Jeżeli na zlecenie podatnika prowadzenie ewidencji zostało powierzone biuru rachunkowemu, podatnik jest obowiązany w terminie 7 dni od dnia zawarcia umowy z biurem rachunkowym zawiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego, wskazując w zawiadomieniu nazwę i adres biura oraz miejsce (adres) przechowywania ewidencji i dowodów związanych z jej prowadzeniem.