Jak prawidłowo wypełnić PIT-37

Ustawa o PIT przewiduje, że po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do 30 kwietnia roku następnego, podatnicy podatku dochodowego są zobowiązani składać urzędom skarbowym zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym. W rozliczeniu za 2008 rok termin ten upływa w czwartek 30 kwietnia 2009 r.

Podatnicy, na których ciąży obowiązek złożenia zeznania, są zobowiązani w terminie określonym dla złożenia zeznania wpłacić należny podatek lub różnicę między podatkiem należnym od dochodu wynikającym z zeznania a sumą należnych za dany rok zaliczek, w tym również sumą zaliczek pobranych przez płatników.

Podatek dochodowy wynikający z zeznania jest podatkiem należnym za dany rok, chyba że właściwy organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wyda decyzję, w której określi inną wysokość podatku. W razie niezłożenia zeznania o wysokości osiągniętego dochodu właściwy organ podatkowy wyda decyzję określającą wysokość zobowiązania w podatku dochodowym.

Formularz zeznania PIT-37 jest przeznaczony dla podatników, którzy w roku podatkowym:

1) wyłącznie za pośrednictwem płatnika uzyskali przychody ze źródeł położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegające opodatkowaniu na ogólnych zasadach przy zastosowaniu skali podatkowej, tj. w szczególności z tytułu:

● wynagrodzeń i innych przychodów ze stosunku służbowego, stosunku pracy (w tym spółdzielczego stosunku pracy) oraz pracy nakładczej,

● emerytur lub rent krajowych (w tym rent strukturalnych, rent socjalnych),

● świadczeń przedemerytalnych, zasiłków przedemerytalnych,

● należności z tytułu członkostwa w rolniczych spółdzielniach produkcyjnych lub innych spółdzielniach zajmujących się produkcją rolną,

● zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego,

● stypendiów,

● przychodów z działalności wykonywanej osobiście (m.in. z umów zlecenia, kontraktów menedżerskich, zasiadania w radach nadzorczych, pełnienia obowiązków społecznych, działalności sportowej),

● przychodów z praw autorskich i innych praw majątkowych,

● świadczeń wypłaconych z Funduszu Pracy lub z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych,

● należności za pracę przysługujących tymczasowo aresztowanym oraz skazanym,

● należności z umowy aktywizacyjnej,

2) nie prowadzili pozarolniczej działalności gospodarczej oraz działów specjalnych produkcji rolnej opodatkowanych na ogólnych zasadach przy zastosowaniu skali podatkowej,

3) nie są zobowiązani doliczać do uzyskanych dochodów dochodów małoletnich dzieci,

4) nie obniżają dochodów o straty z lat ubiegłych.

Podatnicy, którzy nie spełniają wymienionych warunków, wypełniają zeznanie PIT-36. Dotyczy to także tych podatników, którzy poza dochodami podlegającymi normalnie rozliczeniu w zeznaniu PIT-37 uzyskali podlegający opodatkowaniu dochód ze zbycia nieruchomości.

Formularz PIT-37 jest przeznaczony zarówno dla podatników opodatkowujących swoje dochody indywidualnie, jak i łącznie z dochodami małżonka albo w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci, w tym także dla osób mających miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (tj. w Islandii, Norwegii lub Liechtensteinie) albo w Konfederacji Szwajcarskiej, które przychody wymienione art. 29 ust. 1 ustawy o PIT (przychody zagraniczne) opodatkowują przy zastosowaniu skali podatkowej.

Wyboru sposobu opodatkowania podatnicy dokonują samodzielnie w poz. 6, 7 i 8 zeznania PIT-37 przez zaznaczenie odpowiedniego kwadratu oraz złożenie podpisów (małżonkowie) lub podpisu (osoba samotnie wychowująca dziecko) w części K zeznania. W przypadku podatników wnoszących o wspólne opodatkowanie dochodów małżonków przedstawione wcześniej warunki, po spełnieniu których można rozliczyć się na formularzu PIT-37, dotyczą obojga małżonków, a zatem oboje muszą je spełnić.

Załącznikami do zeznania PIT-37 są: PIT/O i PIT/D. PIT/O składają osoby dokonujące odliczeń od dochodu (np. kwot darowizn, wydatków na cele rehabilitacyjne, wydatków z tytułu użytkowania internetu) lub od podatku (np. z tytułu wychowywania dzieci), z wyjątkiem odliczeń wydatków mieszkaniowych. W przypadku łącznego opodatkowania dochodów małżonków składa się jeden załącznik PIT/O.

PIT/D składają osoby, które dokonują odliczeń od dochodu lub od podatku z tytułu wydatków mieszkaniowych (w tym z tytułu spłaty odsetek od kredytu lub pożyczki zaciągniętych na cele mieszkaniowe - tzw. ulga odsetkowa). Małżonkowie, z wyjątkiem małżonków, w stosunku do których sąd orzekł separację - zarówno opodatkowujący swoje dochody łącznie, jak i rozliczający się indywidualnie - składają jeden załącznik PIT/D. Podatnicy, którzy po raz pierwszy dokonują odliczeń w ramach ulgi odsetkowej, wraz z załącznikiem PIT/D składają oświadczenie PIT-2K.

Małżonkowie rozliczający się indywidualnie i dokonujący odliczeń z tytułu wydatków mieszkaniowych dołączają załącznik PIT/D do zeznania jednego z małżonków, podając w zeznaniu drugiego z małżonków: NIP, nazwisko i imię małżonka oraz urząd skarbowy, do którego został złożony załącznik PIT/D.

Właściwy formularz zeznania podatkowego wraz z załącznikami i objaśnieniami można pobrać w każdym urzędzie skarbowym. Najlepiej wziąć od razu kilka sztuk. Jeżeli przy wypełnianiu zeznania zdarzy się pomyłka, będzie wówczas można wypełnić nowy druk bez konieczności kolejnej wyprawy do urzędu. Z wycieczki do urzędu można zrezygnować w ogóle. Zeznanie można bowiem złożyć także na kserokopii formularza lub na wydruku z programu komputerowego umożliwiającego elektroniczne wypełnienie takiego zeznania. Formularz zeznania można znaleźć na stronie internetowej Ministerstwa Finansów (www.mg.gov pl, sekcja: podatki/formularze), a także na stronie internetowej Gazety Prawnej pod adresem www.gazetaprawna.pl/pit 2008.

Zeznanie można złożyć bezpośrednio w urzędzie skarbowym lub przesłać listem poleconym. Za datę złożenia zeznania nadanego w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego uważa się datę stempla pocztowego. Zwróćmy uwagę, że mowa jest o operatorze publicznym. Taki status ma dziś tylko Poczta Polska. A zatem tylko nadając list polecony zawierający zeznanie w jej placówkach, mamy gwarancję dochowania terminu. Taką samą gwarancję daje nam w przypadku pobytu za granicą nadanie zeznania za pośrednictwem polskiej placówki konsularnej. To niestety kosztuje więcej niż nadanie poleconego na zagranicznej poczcie, jednak jest bezpieczniejsze. Jeśli list z zeznaniem nadajemy inną drogą niż za pośrednictwem Poczty Polskiej lub polskiej placówki konsularnej, za datę jego złożenia uważa się dzień, w którym zeznanie to dotarło do urzędu skarbowego. W praktyce jest to zatem dzień zaewidencjonowania takiej przesyłki w rejestrze poczty przychodzącej urzędu skarbowego. Od tej daty liczone są wszystkie terminy, w tym termin do zwrotu ewentualnej nadpłaty. Warto o tym pamiętać, gdy będziemy się zastanawiać, dlaczego urząd nie zwrócił jeszcze nadpłaconych kwot.

Składając zeznanie osobiście w biurze podawczym urzędu, warto zrobić sobie jego kopię i poprosić o potwierdzenie jego złożenia na tejże właśnie kopii. Czasem taka kopia bardzo się przydaje. Zdarza się, że formularz ginie w archiwach urzędu. W przypadku gdy zeznanie składamy za pomocą tzw. pitomatów (automatów do składania deklaracji), potwierdzenie nadania jest drukowane automatycznie.

Z wnioskiem o wspólne opodatkowanie dochodów mogą wystąpić małżonkowie:

● podlegający nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu;

● pozostający w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy;

● między którymi istnieje przez cały rok podatkowy wspólność majątkowa;

● jeżeli do żadnego z nich w roku podatkowym nie mają zastosowania przepisy dotyczące opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz z działów specjalnych produkcji rolnej 19-proc. stawką podatku lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, regulujące opodatkowanie niektórych przychodów (dochodów) osób fizycznych w formie karty podatkowej, ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych lub zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób duchownych; ten ostatni warunek nie dotyczy podatników osiągających przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej;

● którzy wniosek o wspólne opodatkowanie dochodów małżonków złożyli nie później niż w terminie określonym dla złożenia zeznania za rok podatkowy.

Ten sposób opodatkowania dotyczy także:

● małżonków, którzy mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Szwajcarii;

● małżonków, z których jeden podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, a drugi ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Polska państwie członkowskim UE lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Szwajcarii

- jeżeli osiągnęli podlegające opodatkowaniu na terytorium Polski przychody w wysokości stanowiącej łącznie co najmniej 75 proc. całkowitego przychodu osiągniętego przez oboje małżonków w danym roku podatkowym i udokumentowali certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Jeżeli małżonkowie spełnili wszystkie wymienione warunki, mogą być opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot podlegających (zgodnie z przepisami ustawy) odliczeniu od dochodu. W tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków, z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w ustawie (np. od wygranych w grach liczbowych, dywidend, odsetek od lokat bankowych itp.). Powyższa zasada obliczania podatku ma zastosowanie również w sytuacji, gdy jeden z małżonków w roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany na ogólnych zasadach (według skali podatkowej) lub osiągnął dochody w wysokości niepowodującej obowiązku zapłaty podatku (dochód ten w roku 2008 wynosił 3091 zł).

Podatnicy wnoszący o łączne opodatkowanie dochodów z dochodami małżonka wypełniają zarówno pozycję: podatnik, jak i pozycję: małżonek, w kolejności przez nich ustalonej. Kolejność tę należy zachować we wszystkich częściach zeznania oraz składanych wraz z zeznaniem załącznikach.

Wniosek o łączne opodatkowanie dochodów małżonków, między którymi istniała w roku podatkowym wspólność majątkowa, może być złożony również przez podatnika, który: zawarł związek małżeński przed rozpoczęciem roku podatkowego, a jego małżonek zmarł w trakcie roku podatkowego, oraz takiego, który pozostawał w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy, a jego małżonek zmarł po upływie roku podatkowego przed złożeniem zeznania podatkowego. Rozliczenia dokonuje się na identycznych zasadach, jakie obowiązują żyjących małżonków.

Zgodnie z przepisami ustawy o PIT od osób samotnie wychowujących w roku podatkowym dzieci:

● małoletnie,

● bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

● do ukończenia 25. roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach ogólnych lub od dochodów kapitałowych w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, z wyjątkiem renty rodzinnej

- podatek może być określony, na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.

Za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się jednego z rodziców albo opiekuna prawnego, jeżeli osoba ta jest panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów. Za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się również osobę pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Przepisy ustawy o PIT nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Ten sposób opodatkowania dotyczy także osób samotnie wychowujących dzieci, które mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Szwajcarii, jeżeli osiągnęli podlegające opodatkowaniu na terytorium Polski przychody w wysokości stanowiącej łącznie co najmniej 75 proc. całkowitego przychodu w danym roku podatkowym i udokumentowali certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Podatnicy, którzy opodatkowują swoje dochody indywidualnie albo w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci, w zeznaniu nie wypełniają pozycji: małżonek.

Ulga na dzieci jest odliczana od podatku. Każdy podatnik ma w rozliczeniu za 2008 rok prawo do odliczenia podwójnej kwoty zmniejszającej podatek w pierwszym przedziale skali, na każde dziecko. A zatem ulga ta wynosi 1173,70 zł na każde dziecko. Ulga przysługuje obojgu rodzicom. Nie ma zatem mowy o tym, by w przypadku gdy przez część roku dziecko wychowuje jedno spośród rozwiedzionych małżonków, a przez część drugie, ulgę tę mnożyć. W takim przypadku ulga przysługuje tylko jednemu z małżonków, temu, który rzeczywiście wychowuje dziecko. Ulga przysługuje w wysokości wspomnianego limitu na każde dziecko. To oznacza, że w przypadku dwójki dzieci jest to już 2347,40 zł, trójki - 3521,10 zł, czwórki - 4694,50 zł. Niestety, zwrot z urzędu bez względu na wysokość przysługującej ulgi obejmie tylko kwotę, jaką wcześniej wpłaciliśmy w formie zaliczek. Jeśli zatem mamy czwórkę dzieci, a w formie zaliczek wpłaciliśmy do urzędu w 2008 roku 1800 zł, to mimo że przysługuje nam ulga w wysokości 4694,50 zł, urząd zwróci nam tylko 1800 zł.

Przy rozliczaniu ulgi na dzieci trzeba pamiętać, że pewne zasady regulujące jej funkcjonowanie zostały zmienione przy okazji nowelizacji ustawy o PIT z 6 listopada 2008 r. (Dz.U. z 2008 r. nr 209, poz. 1316). Część z tych zmian musi być stosowana już w zeznaniu składanym za 2008 rok. Już od najbliższych rozliczeń podatkowych zmienią się zasady ustalania limitu zarobków pełnoletnich, uczących się dzieci (do ukończenia 25 lat). Zgodnie z dotychczasowymi przepisami, jeżeli dzieci takie uzyskiwały dochody, rodzice zachowywali prawo do ulgi, pod warunkiem że dochody małoletnich nie przekraczały wysokości powodującej obowiązek zapłaty podatku. Nie było jednak jasne, czy chodzi o kwotę łącznie ze składkami ZUS czy bez tych składek. Od rozliczenia za 2008 rok poczynając, rodzic nie straci ulgi, jeżeli dziecko uzyska dochody opodatkowane według skali lub ze zbycia papierów wartościowych nieprzekraczające kwoty stanowiącej iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej. Dla roku 2008 jest to zatem kwota 3088,68 zł (586,85 zł/19 proc.). Do kwoty tej nadal nie będzie się wliczać renty rodzinnej.

Prawo do ulgi przysługuje podatnikowi, który w roku podatkowym wychowywał własne lub przysposobione:

● dzieci małoletnie,

● dzieci, bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

● dzieci do ukończenia 25. roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b ustawy o PIT w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej.

Zasady odliczania innych ulg są zawarte w tabeli zamieszczonej na stronie obok.

Pracownicze koszty uzyskania przychodów uwzględniane w rozliczeniu za 2008 rok:

● wynoszą 111 zł 25 gr miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1335 zł, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej,

● nie mogą przekroczyć łącznie 2002 zł 05 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej,

● wynoszą 139 zł 06 gr miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 1668 zł 72 gr, w przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę,

● nie mogą przekroczyć łącznie 2502 zł 56 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, a miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę.

Jeżeli wymienione roczne koszty uzyskania przychodów ze stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej są niższe od wydatków na dojazd do zakładu lub zakładów pracy środkami transportu autobusowego, kolejowego, promowego lub komunikacji miejskiej, w zeznaniu koszty te mogą być przyjęte przez pracownika - zamiast wyżej wymienionych - w wysokości wydatków faktycznie poniesionych, udokumentowanych wyłącznie imiennymi biletami okresowymi. Powyższej zasady nie stosuje się, gdy pracownik otrzymuje zwrot kosztów dojazdu (z wyjątkiem, gdy zwrócone koszty zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu).

Podatnikowi uzyskującemu przychody ze stosunku pracy i korzystającemu w stosunku do tych przychodów z praw autorskich lub z praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów przysługują koszty uzyskania przychodów w wysokości 50 proc. Koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone w danym miesiącu przez płatnika - ze środków podatnika - składki na ubezpieczenia społeczne, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód. Należy też pamiętać, iż koszty uzyskania przychodów w wyżej określonej wysokości mogą być zastosowane jedynie do tej części uzyskanego przychodu, który korzysta z praw autorskich lub z praw pokrewnych.

Naczelnik urzędu skarbowego - na wniosek podatnika - przekazuje na rzecz organizacji pożytku publicznego kwotę w wysokości nieprzekraczającej 1 proc. podatku należnego wynikającego z zeznania podatkowego złożonego w terminie określonym dla jego złożenia albo z korekty takiego zeznania, jeżeli została dokonana w ciągu dwóch miesięcy od upływu terminu dla złożenia zeznania podatkowego - po jej zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy w dół.

Warunkiem przekazania 1 proc. jest zapłata w pełnej wysokości podatku należnego stanowiącego podstawę obliczenia kwoty, która ma być przekazana na rzecz organizacji pożytku publicznego, nie później niż w terminie dwóch miesięcy od upływu terminu dla złożenia zeznania podatkowego.

Za wniosek uważa się wskazanie przez podatnika w zeznaniu podatkowym albo w korekcie zeznania organizacji pożytku publicznego przez podanie jej nazwy, numeru wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego oraz kwoty do przekazania na rzecz tej organizacji.

Można wskazać tylko jedną organizację pożytku publicznego znajdującą się w wykazie organizacji pożytku publicznego i mającą na dzień 30 listopada roku podatkowego status takiej organizacji. Wykaz ten ogłasza, w terminie do końca roku podatkowego, minister pracy i polityki społecznej w porozumieniu z ministrem sprawiedliwości, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej Monitor Polski.

Jeżeli jednak podatnik składa kilka zeznań za 2008 rok, może w każdym z nich wskazać tylko jedną organizację, której przekaże 1 proc. podatku. W każdym zeznaniu może to być jednak inna organizacja.

Podatnicy, na których ciąży obowiązek złożenia zeznania, są zobowiązani w terminie do 30 kwietnia 2009 r. wpłacić różnicę między podatkiem należnym od dochodu wynikającego z zeznania a sumą zaliczek pobranymch przez płatników. Jeżeli zatem z zeznania wychodzi dopłata, musimy przelać pieniądze na konto urzędu w tym właśnie terminie (dokonać w tym terminie przelewu lub wpłaty np. na poczcie na odpowiedni rachunek urzędu skarbowego, w którym się rozliczamy). Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, by zeznanie złożyć wcześniej, a pieniądze wpłacić dopiero w ostatniej chwili. Obu tych czynności nie trzeba bowiem dokonywać w tym samym czasie. Ważne, by z obydwoma zdążyć przed 30 kwietnia. O ile jednak zeznanie lepiej złożyć jak najwcześniej, o tyle nie ma żadnego sensu spieszyć się z wpłatą. Lepiej, żeby te pieniądze jak najdłużej pracowały na nas. To jednak reguła, od której są wyjątki. Jeżeli czeka nas większa dopłata, a nie mamy dość samozaparcia, by odkładać pieniądze na ten cel, lepiej wpłacać należność w samodzielnie ustalonych ratach, niż dokonywać dużej jednorazowej wpłaty, która będzie dla naszego budżetu dużym obciążeniem.

Przy dokonywaniu wpłaty warto tylko pamiętać, że dla fiskusa terminem wpłaty jest dzień obciążenia naszego rachunku przez bank, gdy płacimy za pośrednictwem banku, lub dzień nadania przelewu na poczcie. W myśl bowiem Ordynacji podatkowej za termin dokonania zapłaty podatku uważa się - przy zapłacie gotówką - dzień wpłacenia kwoty podatku w kasie organu podatkowego lub na rachunek tego organu w banku, w placówce pocztowej, w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej albo dzień pobrania podatku przez płatnika lub inkasenta, zaś w obrocie bezgotówkowym - dzień obciążenia rachunku bankowego podatnika lub rachunku podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej na podstawie polecenia przelewu.