Stawka amortyzacyjna dla pawilonu handlowego wynosi 2,5 proc.

Podatnik prowadzący działalność gospodarczą jako osoba fizyczna zawarł umowę dzierżawy z przedsiębiorstwem. Przedmiotem umowy jest nieruchomość gruntowa. Umowę zawarto na okres od 31 grudnia 2005 r. do 31 grudnia 2020 r., z możliwością jej przedłużenia do 31 grudnia 2035 r.

29 października 2007 r. starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił firmie podatnika pozwolenia na budowę pawilonu handlowego wraz z instalacjami.

Wybudowany przez dzierżawcę na nieruchomości gruntowej obiekt przeznaczony jest do działalności handlowej i usługowej wraz z czynnościami pomocniczymi. Obecnie pawilon handlowy będący środkiem trwałym firmy nie jest amortyzowany.

Czy dokonywane odpisy amortyzacyjne, w związku z użytkowaniem budynku niemieszkalnego - trwale związanego z gruntem budynku handlowo-usługowego, będącego inwestycją na dzierżawionym gruncie na okres 30 lat - skutkować będą możliwością zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej w wysokości 10 proc. rocznie?

Przepisy prawa podatkowego dopuszczają dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od składników majątku trwałego niestanowiących własności podatnika.

Gdy podatnik wybuduje budynek na cudzym gruncie, mimo że nie ma prawa własności do tych składników majątku, ma prawo do odpisów amortyzacyjnych na takich samych zasadach, jak przy amortyzacji własnych środków trwałych.

Podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla przyjętych do używania inwestycji w obcych środkach trwałych, z tym że dla inwestycji w obcych budynkach lub budowlach okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.

Taka możliwość nie dotyczy natomiast budynku wybudowanego na cudzym gruncie, który niezależnie od przewidywanego okresu jego używania podlega amortyzacji i zaliczany jest do środków trwałych podatnika, który go wybudował. Przy dokonywaniu odpisów amortyzacyjnych stosuje się takie same zasady, jak przy amortyzacji własnego środka trwałego, tj. budynek niemieszkalny może być amortyzowany metodą liniową przy zastosowaniu stawki 2,5-proc.

Zatem ustawodawca uzależnił metodę dokonywania amortyzacji od tego, czy poniesiono nakłady na ulepszenie obcego istniejącego już środka trwałego, czy pobudowano na cudzym gruncie nowy budynek.

Błędne zakwalifikowanie wykonywanych prac prowadzi do stosowania niewłaściwej metody amortyzacji. Inwestycje w obcym środku trwałym można amortyzować, stosując indywidualnie ustaloną stawkę amortyzacyjną, np. inwestycję w obcym budynku można amortyzować stawką 10 proc. Natomiast przy dokonywaniu odpisów amortyzacyjnych od budynków i budowli wybudowanych na cudzym gruncie stosuje się takie same zasady, jak przy amortyzacji własnych środków trwałych.

Skoro podatnik nie dokonuje nakładów na obcy budynek, to przedmiotowej inwestycji nie może amortyzować 10-proc. stawką amortyzacyjną.

Z uwagi na fakt, że pawilon handlowy stanowi odrębny budynek, należy stosować takie same zasady, jak przy amortyzacji własnego środka trwałego, tzn. powinien być amortyzowany według zasad ogólnych przy zastosowaniu stawki określonej w wykazie stawek amortyzacyjnych - tj. stawki 2,5-proc.