Kiedy od agroturystyki trzeba płacić podatek dochodowy

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. ustawa o PIT) przewiduje zwolnienia dla agroturystyki prorodzinnej w małym zakresie. Zgodnie z jej przepisami zwolnieniu od tego podatku podlegają dochody z tytułu wynajmowania pokoi gościnnych oraz wyżywienia. Ustawodawca ograniczył jednak zakres zwolnienia. Obejmuje ono pokoje gościnne w budynkach mieszkalnych położonych na terenach wiejskich w gospodarstwie rolnym.

Ponadto ze zwolnienia można skorzystać tylko wtedy, gdy liczba wynajmowanych pokoi nie przekracza pięciu. Trzeba wiedzieć, że zwolnienie nie jest wyznaczone limitem dochodowym, tj. nie można uznać, że dochód z pierwszych pięciu pokoi jest zwolniony, a powyżej trzeba go opodatkować. Zgodnie z ustawą zwolnienie przysługuje tylko wtedy, gdy liczba pokoi przeznaczonych dla turystów nie przekracza pięciu. Tym samym jest to warunek niezbędny i podstawowy, żeby w ogóle skorzystać ze zwolnienia.

Dla zwolnienia z podatku istotny jest charakter i położenie gospodarstwa. Budynek mieszkalny, w którym są pokoje gościnne, musi być położony na terenie wiejskim w gospodarstwie rolnym.

Ustawa z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 136, poz. 969 z późn. zm.) za gospodarstwo rolne uważa obszar gruntów opodatkowanych podatkiem rolnym, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej. Opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Budynek mieszkalny musi być położony na terenie wiejskim w gospodarstwie rolnym. Oznacza to, że ustawodawca nie chciał objąć zwolnieniem dochodów z wynajmu pokoi znajdujących się w budynkach innych niż mieszkalne. W każdym razie nawet jeśli budynek ma charakter mieszkalny i znajduje się na terenie gospodarstwa rolnego, ale jest położony na terenie miasta, podatnik nie może skorzystać ze zwolnienia.

Jeżeli osoba prowadząca agroturystykę nie spełnia któregoś z powyższych warunków, musi liczyć się z koniecznością opodatkowania. Jeżeli pokoi jest więcej niż pięć lub gospodarstwo leży na terenie miasta, rolnik będzie musiał opodatkować dochód z agroturystyki. Organy podatkowe i sądy administracyjne definiują taki najem jako działalność gospodarczą.

Co prawda przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej, jednak w przypadku agroturystyki jest to innego rodzaju aktywność zarobkowa.

Działalność rolnicza to: wytwarzanie produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej (licząc od dnia nabycia):

● miesiąc - w przypadku roślin,

● 16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,

● 6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,

● 2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt.

Agroturystyka nie mieści się w tej definicji, więc do dochodów z tej działalności mają zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą opodatkowaniu podlegają wszelkiego rodzaju dochody.

Jak wynika z interpretacji organów podatkowych, fiskusa nie przekonuje treść art. 3 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Zgodnie z nim przepisów tej ustawy nie stosuje się do działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego, a także wynajmowania przez rolników pokoi, sprzedaży posiłków domowych i świadczenia w gospodarstwach rolnych innych usług związanych z pobytem turystów. Jednak w ocenie organów podatkowych ustawa o swobodzie działalności gospodarczej nie stanowi przepisów prawa podatkowego. Ponadto wyłączenie to nie ma wpływu na obowiązki podatkowe rolnika, a Ordynacja podatkowa ma własną definicję działalności gospodarczej.

Podatnicy prowadzący działalność agroturystyczną, którzy nie spełniają warunków do skorzystania ze zwolnienia z PIT, mogą natomiast wybrać formę opodatkowania. Podatnik może zdecydować się na zasady ogólne, podatek liniowy, ryczałt ewidencjonowany lub kartę podatkową. Osoby wybierające zasady ogólne powinny pamiętać, że w tym przypadku podatek będzie obliczany według skali podatkowej. Obecnie obowiązują dwie stawki PIT: 18 i 32 proc. Podatek liniowy bez względu na zyski będzie wynosić 19 proc. Jeżeli ktoś zdecyduje się na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, wówczas będzie płacić podatek w wysokości 17 proc. przychodów. Tyle wynosi stawka ryczałtu od świadczenia usług hoteli (PKWiU 55.1), świadczonych przez obiekty noclegowe turystyki oraz inne miejsca krótkotrwałego zakwaterowania (PKWiU 55.2). Prowadzący gospodarstwo agroturystyczne może wybrać też kartę podatkową. Kartę podatkową można bowiem stosować do usług hotelarskich polegających na wynajmie pokoi gościnnych i domków turystycznych (w tym wydawanie posiłków), jeżeli łączna liczba pokoi (w tym także w domkach turystycznych) nie przekracza 12.

Agroturystyka to rodzaj turystyki polegającej na wyjazdach na wieś, do specjalnie przygotowanych na przyjęcie wczasowiczów gospodarstw wiejskich. Jest to prowadzenie działalności turystycznej przez gospodarstwa rolne zapewniające noclegi, często wraz z usługami gastronomicznymi.

Co roku do 20 stycznia podatnik może złożyć pisemne oświadczenie o wyborze formy opodatkowania. Jeżeli w następnym roku i latach następnych podatnik nie złoży kolejnego zawiadomienia, wybrana forma będzie obowiązywać nadal. Podatnik rozpoczynający działalność gospodarczą w trakcie roku podatkowego składa zawiadomienie o wyborze formy opodatkowania do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia działalności. W tym przypadku zaświadczenie musi jednak trafić do urzędu skarbowego nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu.

@RY1@i02/2010/024/i02.2010.024.185.0001.001.jpg@RY2@

Stawki karty podatkowej

Aleksandra Tarka

aleksandra.tarka@infor.pl

Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).

Ustawa z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 155, poz. 1095 z późn. zm.).

Ustawa z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. nr 144, poz. 930 z późn. zm.).