Przy ryczałcie za usługę nie jest konieczne naliczanie PIT

Spółka zapewnia swoim pracownikom nieodpłatny dowóz do i z miejsca pracy. Trasy przewozów wynoszą od 3 do 25 kilometrów. Spółka rozlicza się z przewoźnikiem ryczałtowo według liczby przejechanych kilometrów. Nie prowadzi przy tym żadnej ewidencji, zatem ustalenie tego, kto, ile razy i na jakiej trasie korzystał z przewozów, jest niemożliwe. Czy w przypadku ryczałtowych rozliczeń z przewoźnikiem i braku ewidencji przejazdów poszczególnych osób ustala się dochód do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dla poszczególnych pracowników z tytułu dowozu do i z miejsca pracy?

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W przypadku usług zakupionych przez pracodawcę na rzecz pracowników, w tym także usług transportowych - wartość pieniężną tych świadczeń dla celów podatkowych ustala się według ceny ich zakupu. Niemniej jednak przychodem pracownika są wyłącznie te świadczenia, w których przypadku możliwe jest ustalenie wartości świadczenia przypadającego na poszczególnego pracownika.

W odniesieniu do wartości świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń ustawodawca przyjął, że muszą być one faktycznie otrzymane, a nie tylko postawione do dyspozycji. Zatem przychodem pracownika są wszelkie otrzymane przez niego świadczenia, do których zalicza się nie tylko wynagrodzenie wynikające z zawartych umów o pracę lub umów o podobnym charakterze, ale również wszystkie inne przychody, niezależnie od podstawy, na jakiej zostały wypłacone.

Po uwzględnieniu zapadłych w przedmiotowej sprawie orzeczeń sądowych, w sytuacji gdy wartości świadczeń pracowniczych nie można przyporządkować do świadczeń uzyskiwanych przez konkretnego pracownika - zwłaszcza gdy, tak jak w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy, opłata wnoszona jest ryczałtowo za wszystkich pracowników - nie jest możliwe ustalenie w odniesieniu do konkretnego pracownika kwoty przychodu, w tym przypadku z tytułu finansowania przez pracodawcę kosztów dojazdów do i z pracy. Nie sposób bowiem stwierdzić, czy pracownik w istocie otrzymał określone świadczenie i jaka jest jego wartość. W konsekwencji w niniejszej sprawie z opisanego tytułu po stronie pracowników nie dochodzi do powstania dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Oprac. Ewa Matyszewska

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 2 marca 2012 r. (nr ILPB2/415-617/09/11-S/TR).

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2012/060/i02.2012.060.071000400.801.jpg@RY2@

Maria Kopówka, ekspert w ABC Tax

Zdaniem organu o powstaniu obowiązku podatkowego nie decydowało to, ile razy pracownik faktycznie skorzystał z przewozu, samo zagwarantowanie dojazdu stanowiło przychód pracownika. W wyniku wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim (sygn. akt I SA/Go 562/09) oraz NSA (sygn. akt II FSK 697/10) dyrektor izby musiał zmienić stanowisko. Sąd stwierdził, że wykładnia literalna przepisów wskazuje, że w odniesieniu do wartości świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, muszą być one faktycznie otrzymane, a nie tylko postawione do dyspozycji. Samo zagwarantowanie pracownikowi możliwości bezpłatnego dowozu do pracy nie będzie stanowić dla niego przychodu opodatkowanego PIT. Ponadto gdy konkretnemu pracownikowi nie można przyporządkować wartości faktycznie otrzymanych przez niego świadczeń, nie jest możliwe ustalenie jego przychodu.

Korzystne dla pracowników i pracodawców stanowisko zaprezentowane w przywołanych wyrokach odpowiada obowiązującym przepisom i realiom gospodarczym - często pracodawcy, zapewniając różne świadczenia, nie są w stanie określić, kto i w jakim zakresie skorzystał z oferowanych bonusów.