Nowe ryczałty za firmowe auta

Temat opodatkowania nieodpłatnych świadczeń od zawsze budził wiele kontrowersji, tym bardziej że przepisy podatkowe w tym zakresie do tej pory były nieprecyzyjne. Jednym z bardziej jaskrawych przykładów takich świadczeń było nieodpłatne użytkowanie przez pracowników samochodów służbowych do celów prywatnych. Co do zasady bezsporne było, iż pracownik w takim przypadku otrzymywał korzyść, której wartość należało wycenić i doliczyć do jego dochodu jako jeden z elementów wynagrodzenia ze stosunku pracy. Problem powstawał, gdy trzeba było po pierwsze w jakiś sposób oddzielić wartościowo jazdy służbowe pracownika w danym miesiącu od jazd prywatnych, a po drugie nie było do końca jasne, w jaki sposób wycenić wartość tego prywatnego przysporzenia dla pracownika. Organy podatkowe praktykowały w tym zakresie trzy rozwiązania, przy czym żadne z nich nie było idealne. Wartość takiego świadczenia można było określić według cen stosowanych przez pracodawcę wobec innych nabywców. Można było również zastosować ceny, po jakich pracodawca nabywał podobne usługi, albo przyjąć metodę ceny rynkowej stosowanej do usług lub rzeczy tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia, czasu i miejsca udostępnienia.

Łatwo powiedzieć, co jednak miał zrobić pracodawca w sytuacji, gdy np. w danej miejscowości nie było wypożyczalni samochodów, której stawki dzienne można by przyjąć właśnie za tak określoną wartość rynkową, a jeszcze do tego wypożyczalni, która posiadałaby w swoim parku dokładnie taki sam samochód jak ten pracodawcy?

Jak widać, wszystko to mogło budzić i budziło niechęć pracodawców do dokonywania stosownych rozliczeń, ponieważ zazwyczaj wiązało się to z koniecznością poświęcenia czasu na dodatkowe obowiązki księgowe. W konsekwencji często dochodziło do sporów z fiskusem.

Od 1 stycznia 2015 r. to się zmieni, gdyż Sejm uchwalił ustawę o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej, która zmienia również przepisy w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczące prywatnego użytkowania samochodów służbowych. W przepisach tych przewidziano, iż w przypadku użytkowania przez pracownika do celów prywatnych samochodu służbowego o pojemności silnika nieprzekraczającej 1600 cm³, pracodawca doliczy mu do dochodu ryczałt w kwocie 250 zł miesięcznie, natomiast gdy pracownik będzie prywatnie używał samochodu o pojemności przekraczającej 1600 cm³, pracodawca doliczy mu do dochodu ryczałt w kwocie 400 zł miesięcznie. Z powyższego wynika więc, że w pierwszym przypadku pracownik zapłaci miesięcznie 45 zł podatku dochodowego, a w drugim 72 zł (przy 18-proc. stawce podatku).

Przyznać trzeba, iż rozwiązanie to jest dużo korzystniejsze dla pracownika niż poprzednio stosowane. Gdyby bowiem przyjąć, że pracownik używał samochodu, którego dzienna rynkowa stawka najmu wynosiłaby np. 200 zł, a okres używania do celów prywatnych wyniósłby w miesiącu tylko 15 dni, to za podstawę opodatkowania należałoby przyjąć kwotę aż 3000 zł. Przy takiej kwocie dochodu zaliczka na podatek wyniosłaby więc 540 zł (przy 18-proc. stawce podatku). Według nowych przepisów pracownik zapłaci jedynie 72 zł. Zysk dla niego jest więc oczywisty, tym bardziej że w takim wypadku nie będzie mu się opłacało w ogóle posiadanie samochodu prywatnego, ponieważ alternatywny koszt utrzymania takiego samochodu (amortyzacja, serwis, ubezpieczenie etc.) znacznie przekroczy kwotę nawet 72 zł miesięcznie.

Dodać należy, iż nowe przepisy przewidują korzystną dla pracownika możliwość naliczania ryczałtu w wysokości 1/30 jego kwoty za każdy dzień, gdyby użytkował on samochód prywatnie tylko przez kilka dni w miesiącu.

Przyjęte rozwiązanie jest dużo korzystniejsze dla pracownika niż poprzednio stosowane

@RY1@i02/2014/218/i02.2014.218.071000200.802.jpg@RY2@

Grzegorz Baran doradca podatkowy KPP Baran & Pluta

Grzegorz Baran

doradca podatkowy KPP Baran & Pluta