Nowe ryczałty za firmowe auta

Temat opodatkowania nieodpłatnych świadczeń od zawsze budził wiele kontrowersji, tym bardziej że przepisy podatkowe w tym zakresie do tej pory były nieprecyzyjne. Jednym z bardziej jaskrawych przykładów takich świadczeń było nieodpłatne użytkowanie przez pracowników samochodów służbowych do celów prywatnych. Co do zasady bezsporne było, iż pracownik w takim przypadku otrzymywał korzyść, której wartość należało wycenić i doliczyć do jego dochodu jako jeden z elementów wynagrodzenia ze stosunku pracy. Problem powstawał, gdy trzeba było po pierwsze w jakiś sposób oddzielić wartościowo jazdy służbowe pracownika w danym miesiącu od jazd prywatnych, a po drugie nie było do końca jasne, w jaki sposób wycenić wartość tego prywatnego przysporzenia dla pracownika. Organy podatkowe praktykowały w tym zakresie trzy rozwiązania, przy czym żadne z nich nie było idealne. Wartość takiego świadczenia można było określić według cen stosowanych przez pracodawcę wobec innych nabywców. Można było również zastosować ceny, po jakich pracodawca nabywał podobne usługi, albo przyjąć metodę ceny rynkowej stosowanej do usług lub rzeczy tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia, czasu i miejsca udostępnienia.