Jak ustalać różnice kursowe przy udzielonej pożyczce
Sp ó łka, kt ó rą obsługuje nasze biuro, otrzymuje dużo płatności w euro. Zamiast sprzedawać walutę, zastanawia się nad tym, czy udzielić innej sp ó łce pożyczki w euro, a jej zwrot w trzech ratach w złot ó wkach po przyrzeczonym kursie. Jakie będą konsekwencje takiego rozwiązania? Jak w księgach ująć r ó żnice kursowe?
W przypadku operacji wyrażonych w walutach obcych zastosowanie ma art. 30 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości oraz art. 15 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. I tak transakcje wyrażone w walucie obcej w celu zaewidencjonowania ich w księgach trzeba przeliczyć na złote. Natomiast zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy o rachunkowości wyrażone w walutach obcych operacje gospodarcze ujmuje się w księgach rachunkowych na dzień ich przeprowadzenia odpowiednio po kursie:
- faktycznie zastosowanym w tym dniu, wynikającym z charakteru operacji - w przypadku sprzedaży lub kupna walut oraz zapłaty należności lub zobowiązań;
- średnim ogłoszonym dla danej waluty przez NBP z dnia poprzedzającego ten dzień - przy zapłacie należności lub zobowiązań, jeżeli nie jest zasadne zastosowanie kursu faktycznego, a także w przypadku pozostałych operacji.
W związku z tym udzielenie pożyczki w euro należy przeliczyć na złote po średnim kursie ogłoszonym przez NBP na dzień poprzedzający dzień udzielenia pożyczki, o ile pożyczka była udzielana z rachunku walutowego. Jednocześnie należy ustalić różnice kursowe na rozchodzie środków pieniężnych z rachunku bankowego - metodą fifo, lifo lub średnią ważoną w zależności od tego, co jest przyjęte w polityce rachunkowości.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.