Sprawozdanie zatwierdzone, a dostrzeżono błędy

Ustawa o rachunkowości (dalej: u.r.) nakazuje w art. 12 ust. 4, aby ostateczne zamknięcie i otwarcie ksiąg rachunkowych jednostki kontynuującej działalność nastąpiło najpóźniej w ciągu 15 dni od dnia zatwierdzenia sprawozdania finansowego za rok obrotowy. W tym roku może to być później niż w lipcu, w związku z pandemią terminy na sporządzenie, a także zatwierdzenie sprawozdań za 2019 r. zostały bowiem przesunięte o trzy miesiące. Jednak dużo jednostek już dopełniło tych formalności, a więc powinny też wywiązać się z obowiązków wynikających ze wspomnianego przepisu. Jak wskazuje art. 12 ust. 5 u.r., zamknięcie ksiąg rachunkowych polega na nieodwracalnym wyłączeniu możliwości dokonywania zapisów księgowych w zbiorach tworzących zamknięte księgi rachunkowe, z uwzględnieniem art. 13 ust. 2 i 3 u.r. Stanowisko Komitetu standardów rachunkowości z 5 kwietnia 2010 r. w sprawie niektórych zasad prowadzenia ksiąg rachunkowych doprecyzowuje, że od zamknięcia ksiąg rachunkowych, które ma charakter nieodwracalny, odróżnia się tzw. zamknięcie miesiąca polegającego na wyłączeniu możliwości dokonywania zapisów lub korekty zapisów w danym miesiącu. Wprawdzie przepisy ustawy nie zawierają definicji „zamknięcia miesiąca”, ale odnoszą się do tego pojęcia pośrednio: w art. 25 ust. 1 pkt 1 u.r. – wykluczającym możliwość dokonywania poprawek w księgach rachunkowych „po zamknięciu miesiąca” oraz w art. 25 ust. 2 u.r. – nakazującym w razie ujawnienia błędów po zamknięciu miesiąca lub w przypadku prowadzenia ksiąg rachunkowych przy użyciu komputera dokonanie korekty poprzez wprowadzenie do ksiąg rachunkowych dowodu zawierającego korektę błędnych zapisów (tylko zapisami dodatnimi albo tylko ujemnymi).