Założenie ewidencji środków trwałych

Zapisów dotyczących środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonuje się w ewidencji najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego. Ma to takie konsekwencje, że odpisów amortyzacyjnych, jako od ujawnionego środka trwałego nieobjętego dotychczas ewidencją, dokonuje się dopiero począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji.

Podatnik prowadzący ewidencję środków trwałych jest zobowiązany podać w niej datę nabycia środka trwałego lub wartości niematerialnych albo prawnych. Niekoniecznie musi to być data równoznaczna z wpisem do ewidencji czy tym bardziej z datą przyjęcia do używania. Datą nabycia jest zazwyczaj data figurująca na fakturze, rachunku albo umowie cywilnej, przenoszącej prawo do środka trwałego na podatnika, który zamierza prowadzić amortyzację.

Jeśli jednak między datą nabycia a datą przyjęcia do używania występuje różnica czasowa, dla chronologii zapisów ważniejsze znaczenie ma data przyjęcia do używania, bo to ona decyduje o terminie, od którego rozpocznie się amortyzacja.