Jak wykazać w bilansie ujemne saldo
samodzielna księgowa w Kancelarii Biegłych Rewidentów Auxilium
Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o rachunkowości środki pieniężne w kasie i na rachunkach bankowych obejmują potwierdzony drogą inwentaryzacji na dzień bilansowy stan posiadanych przez jednostkę krajowych i zagranicznych środków płatniczych w postaci:
gotówki wyrażonej zarówno w złotych, jak i walutach obcych,
środków zgromadzonych na rachunkach bankowych, np. bieżącym, walutowym, akredytyw, z wyjątkiem zgromadzonych na rachunku lokat terminowych, które są zaliczane do innych krótkoterminowych aktywów finansowych lub do innych środków pieniężnych w zależności od terminu zapadłości lokaty w następnym roku obrotowym, tzn. termin ten przypada później niż trzy miesiące po dniu bilansowym lub nie później niż trzy miesiące po dniu bilansowym.
W razie różnic między danymi banku i jednostki stan środków na rachunkach bankowych wykazuje się w wysokości przyjętej przez bank, gdyż w tej kwocie stoją one do dyspozycji jednostki. Różnicę, jeżeli nie udało się jej wyjaśnić do dnia zamknięcia ksiąg, zalicza się, zależnie od jej znaku, do innych należności (w przypadku wartości dodatniej) lub zobowiązań (w przypadku wartości ujemnej). Ewentualnie ujemne saldo na bieżącym rachunku bankowym (tzw. debet) wykazuje się jako składnik kredytów krótkoterminowych - pasywa pozycja B.III.2a., czyli wykazuje się jako zobowiązanie krótkoterminowe wobec pozostałych jednostek z tytułu kredytów i pożyczek, których spłata jest wymagalna w roku następującym po dniu bilansowym. Środki pieniężne wycenia się w wartości nominalnej.
Podstawa prawna
Art. 26 ust. 1 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2002 r. nr 76, poz. 694 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.