Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo
Księgowość

Jak wycenić zapasy według cen ewidencyjnych i metody rozchodu zapasów

9 sierpnia 2010
Ten tekst przeczytasz w 3 minuty

Zgodnie z ustawą o rachunkowości, składniki rzeczowych aktywów obrotowych mogą być ujmowane na dzień nabycia lub wytworzenia w księgach rachunkowych w cenach ewidencyjnych. O czym pamiętać przy tych wycenach?

prezes BDO

@RY1@i02/2010/153/i02.2010.153.183.003e.001.jpg@RY2@

Fot. Wojciech Górski

Andre Helin, prezes BDO

Na dzień bilansowy wartość składników rzeczowych aktywów obrotowych, wyrażoną w cenach ewidencyjnych, doprowadza się do poziomu ceny nabycia, zakupu lub kosztu wytworzenia. Oznacza to, że wartość odchyleń pomiędzy ceną ewidencyjną i ceną (kosztem) rzeczywistą rozlicza się proporcjonalnie na zapasy i rozchody.

Stosowane do wyceny na dzień bilansowy ceny nabycia albo zakupu albo planowane koszty wytworzenia nie mogą być wyższe od cen sprzedaży netto tych składników.

Kolejne nowelizacje ustawy o rachunkowości nie wprowadziły istotnych zmian metody ewidencji na podstawie ceny ewidencyjnej.

Sposoby ustalania wartości stanu końcowego rzeczowych składników aktywów obrotowych, w zależności od przyjętej przez jednostkę metody ustalania wartości ich rozchodu, w tym zużycia, sprzedaży to:

według cen przeciętnych, tj. ustalonych w wysokości średniej ważonej ceny (kosztów) danego składnika aktywów,

przyjmując, że rozchód składnika aktywów wycenia się kolejno po cenach (kosztach) tych składników aktywów, które jednostka najwcześniej nabyła (wytworzyła), metoda określana jako FIFO,

przyjmując, że rozchód składników aktywów wycenia się kolejno po cenach (kosztach) tych składników aktywów, które jednostka najpóźniej nabyła (wytworzyła), metoda określana jako LIFO,

w drodze szczegółowej identyfikacji rzeczywistych cen (kosztów) tych składników aktywów, które dotyczą ściśle określonych przedsięwzięć, niezależnie od daty ich zakupu lub wytworzenia.

Ustawa pozostawia jednostce wybór metody rozchodu i nie określa preferencji co do możliwych rozwiązań, tak jak czyni to MSR 2, który preferuje "metodę szczegółową" jeżeli zastosowanie takiej metody jest możliwe, względnie zastosowanie metody "pierwsze weszło - pierwsze wyszło". Metoda "ostatnie weszło - pierwsze wyszło" nie jest dopuszczana w MSR 2. Także możliwość zaliczania do wartości zapasów ujemnych różnic kursowych została po ostatniej modyfikacji MSR 21 znacznie ograniczona.

not. em

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.