Rozliczenia międzyokresowe pozwalają na właściwe ujęcie kosztów
Jeżeli otrzymana usługa dotyczy jednego okresu obrachunkowego, a zapłata nastąpi w kolejnym, trzeba na ten cel utworzyć rezerwę
Tworząc sprawozdania finansowe, spółki muszą przyporządkować koszty do właściwego okresu sprawozdawczego. Takie postępowanie wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o rachunkowości. Zgodnie z tym przepisem w księgach rachunkowych jednostki należy ująć wszystkie osiągnięte, przypadające na jej rzecz przychody i obciążające ją koszty związane z tymi przychodami dotyczące danego roku obrotowego. Przy czym nie ma znaczenia termin, w którym dokonana została zapłata.
Jednym z instrumentów używanym w tym celu są bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów. Jest to szczególny rodzaj rezerw na zobowiązania, który dotyczy bezpośrednio działalności operacyjnej. Rozliczenia te stanowią zobowiązania przypadające do zapłaty za towary lub usługi, które zostały otrzymane, ale nie zostały opłacone, zafakturowane lub formalnie uzgodnione z dostawcą.
Przy księgowaniu tego typu zdarzeń pomocny jest krajowy standard rachunkowości nr 6 - Rezerwy, bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów, zobowiązania warunkowe (Dz.Urz. Ministra Finansów z 28 listopada 2008 r. nr 12, poz. 90).
Przykładami pozycji rozliczanych za pomocą konta biernych rozliczeń międzyokresowych są np. koszty naprawy i przeglądów gwarancyjnych przedmiotów długotrwałego użytku, np. sprzętu elektronicznego. Należy je utworzyć pod datą sprzedaży. Kolejne rezerwy w tej formie tworzy się na niewykorzystane urlopy pracowników produkcyjnych wynagradzanych w systemie akordowym. Do rozliczeń zaliczamy również przyszłe zobowiązania z tytułu opłat środowiskowych, a także rezerwę na badanie sprawozdania finansowego.
Warto pamiętać, że jeżeli podmiot jest w stanie dokładnie określić kwotę takiego zobowiązania, to powinien ewidencję przeprowadzić za pośrednictwem konta 300 - Rozliczenie zakupu. Konto to daje możliwość zaksięgowania dostaw, dla których moment wykonania usługi/otrzymania zakupionych produktów jest inny od momentu otrzymania faktury.
Może się też zdarzyć odwrotna sytuacja, gdy koszty zostały poniesione z góry, np. na ubezpieczenia czy prenumeratę. Aby przyporządkować takie wydatki do okresów, których dotyczą, należy skorzystać z konta czynnych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
Poniesiony koszt ubezpieczenia majątkowego za cały rok z góry w księgach rachunkowych może zostać ujęty w następujący sposób: strona Wn konta 460 - Pozostałe koszty rodzajowe, strona Ma konta 240 - Inne rozrachunki. Następnie koszty należy zarachować do rozliczenia w przyszłych okresach zapisem: strona Wn konta 640 - Rozliczenia międzyokresowe kosztów operacyjnych, strona Ma konta 490 - Rozliczenie kosztów.
Natomiast odpisywanie kosztów aktywowanych w części przypadającej na bieżący okres sprawozdawczy należy ująć: strona Wn konta 490 - Rozliczenie kosztów, strona Ma konta 640 - Rozliczenia międzyokresowe kosztów operacyjnych.
@RY1@i02/2012/050/i02.2012.050.07100140c.101.jpg@RY2@
Agnieszka Pokojska
Podstawa prawna
Ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu