Rozliczenia w formie niepieniężnej po liftingu

W praktyce zawierane są niepieniężne transakcje, w ramach których jednostka traci kontrolę nad jednym składnikiem aktywów i w zamian uzyskuje kontrolę nad innym. Jako typowe przykłady można wskazać m.in. aport składnika aktywów w zamian za objęcie udziałów lub akcji oraz niepieniężną transakcję z inną jednostką, polegającą na zamianie jednego składnika aktywów na inny. Problemem, który pojawia się w przypadku takich transakcji, jest sposób księgowego ujęcia otrzymanych aktywów (tj. określenia ceny nabycia oraz ujęcia ewentualnej różnicy pomiędzy wartością bilansową przekazanego składnika aktywów a ceną nabycia otrzymanego składnika aktywów). Do tego prawo bilansowe nie zawiera szczegółowych wskazówek, kiedy i w jakiej wartości rozliczyć transakcje zamiany aktywów pomiędzy jednostkami. I właśnie nowe stanowisko Komitetu Standardów Rachunkowości podpowiada, jak to zrobić. Stanowisko dotyczy ujęcia transakcji zamiany składnika aktywów niepieniężnych na inny składnik aktywów niepieniężnych. Weszło ono w życie 5 lipca 2017 r., ale ma (po raz pierwszy) zastosowanie do transakcji rozpoczynających się od 1 stycznia 2017 r.

Warto przypomnieć, że niepieniężne składniki aktywów, które mogą być przedmiotem transakcji zamiany, to zapasy, rzeczowe aktywa trwałe, wartości niematerialne i prawne, akcje lub udziały w innych jednostkach oraz zaliczki na nie, jeżeli ich rozliczenie nastąpi przez dostarczenie składnika aktywów niepieniężnych. Stanowisko odnosi się także do wewnętrznie wytworzonych wartości niematerialnych i prawnych, które przed ich zamianą nie spełniały kryteriów ujęcia jako wartości niematerialne i prawne, nie były więc ujmowane w księgach rachunkowych (np. wewnętrznie wytworzony znak towarowy).ⒸⓅ

Teraz łatwiej jest ująć skutki transakcji zamiany jednego lub kilku składników aktywów niepieniężnych

MS

C6