Dofinansowania wypoczynku ze środków ZFŚS nie księguje się jako kosztu
Zasada ta dotyczy też np. organizacji pikników, wycieczek czy imprez integracyjnych. Jeśli zaś jest to finansowane ze środków obrotowych, to obciąża się koszty działalności i ujmuje na koncie Ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia
PROBLEM 1. Źródło finansowania determinuje rodzaj kosztu
Pracownicy coraz częściej korzystają z dofinansowania wypoczynku w okresie przedłużonych weekendów, z których pierwszy to majowy, a następny w czasie Bożego Ciała. Pracodawca może dofinansować wypoczynek w tym okresie. Musi jednak pamiętać o kilku zasadach. Przede wszystkim, aby takie dofinansowanie mogło pochodzić ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, musi być przyznane zgodnie z zasadami określonymi w jego regulaminie. Oczywiście dotyczy to tych pracodawców, którzy tworzą fundusz i przewidują dofinansowanie takiego wypoczynku. Zwykle regulaminy przewidują możliwość takiego dofinansowania, jeśli pracownik wykorzysta co najmniej połowę wymiaru urlopu przysługującego mu w danym roku.
Jeśli pracodawca dofinansowuje wypoczynek ze środków funduszu, to nie księguje się tego świadczenia jako kosztu. Jest to wykorzystanie zasobów ZFŚS. Koszty ujmowane są u takich pracodawców w momencie tworzenia funduszu.
Analogiczne zasady dotyczą organizacji pikników, wycieczek i imprez integracyjnych czy sportowych. Jeśli są one finansowane ze środków ZFŚS, nie ujmuje się ich jako koszty jednostki. [przykład 1]
PRZYKŁAD 1
Dofinansowanie
Pracownik zgodnie z regulaminem ZFŚS otrzymał dofinansowanie do wypoczynku w weekend majowy w kwocie 720 zł.
1. Ujęcie świadczenia - księgowanie w maju 2017:
n Wn - Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych 720 zł
n Ma - Inne rozrachunki z pracownikami 720 zł
2. Naliczenie zaliczki na podatek od kwoty powyżej 380 zł (720 zł - 380 zł) x 18 proc. = 61 zł:
n Wn - Inne rozrachunki z pracownikami 61 zł
n Ma - Rozrachunki z Urzędem Skarbowym 61 zł
3. Wb - przelew świadczenia na konto pracownika po potrąceniu zaliczki na podatek powyżej kwoty 380 zł:
n Wn - Inne rozrachunki z pracownikami 659 zł
n Ma - Rachunek bankowy 659 zł
U pracodawców, którzy nie mają obowiązku tworzenia ZFŚS, bo zatrudniają według stanu na 1 stycznia danego roku mniej niż 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty, przy okazji wypoczynku majowego wypłacane może być świadczenie urlopowe zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Świadczenie to nie może przekroczyć wysokości odpisu podstawowego (1185,66 zł), ustalonego oczywiście w przypadku pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy, proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy pracownika. Warunkiem wypłaty świadczenia, która powinna być dokonana nie później niż w ostatnim dniu poprzedzającym rozpoczęcie urlopu, jest korzystanie przez pracownika z wypoczynku w wymiarze co najmniej 14 dni kalendarzowych. Naliczenie świadczenia urlopowego obciąża koszty i ujmowane jest na koncie "Ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia". [przykład 2]
Także gdy w pracodawca dofinansowuje wypoczynek związany z majówką ze środków obrotowych, należy obciążyć koszty działalności obrotowej, ujmując wydatek na koncie "Ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia".
PRZYKŁAD 2
Za urlop
Pracodawca nie tworzy ZFŚS. Trzech pracowników w okresie długiego majowego weekendu korzystać będzie z dofinansowania w postaci świadczenia urlopowego. Są oni zatrudnieni na pełen etat. Wypłata świadczenia u dwóch pracowników nastąpiła 28 kwietnia, a u jednego 2 maja, czyli przed rozpoczęciem urlopu.
1. Ujęcie kosztów kwietnia 2 x 1185,66 zł:
● Wn - Ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia 2371,32 zł
● Ma - Inne rozrachunki z pracownikami 2371,32 zł
2. Potrącenie zaliczki na podatek dochodowy (bez uwzględniania kosztów uzyskania przychodów) 2 x 213 zł:
● Wn - Inne rozrachunki z pracownikami 416 zł
● Ma - Rozrachunki z Urzędem Skarbowym 416 zł
3. Wypłata świadczenia 28 kwietnia 2371,32 zł - 462 zł = 1945,32 zł:
● Wn - Inne rozrachunki z pracownikami 1945,32
● Ma - Kasa 1945,32
4. Naliczenie świadczenia pracownikowi, który rozpoczyna urlop w maju:
● Wn - Ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia 1185,66 zł
● Ma - Inne rozrachunki z pracownikami 1185,66 zł
5. Potrącenie zaliczki na podatek dochodowy (bez uwzględniania kosztów uzyskania przychodów) 213 zł:
● Wn - Inne rozrachunki z pracownikami 213 zł
● Ma - Rozrachunki z Urzędem Skarbowym 213 zł
6. Wypłata świadczenia 2 maja:
● Wn - Inne rozrachunki z pracownikami 972,66 zł
● Ma - Kasa 972,66 zł
PROBLEM 2. Świadczenia należy przyporządkować do właściwego okresu sprawozdawczego
Zgodnie z zasadą współmierności koszty powinny być przyporządkowane do okresu sprawozdawczego, w którym osiągnięte zostaną przychody. Koszty świadczeń związanych z wypoczynkiem są przykładem kosztów pośrednich, więc o dacie ich zarachowania decyduje zwykle data poniesienia kosztu. Czasem trzeba jednak podjąć decyzje o aktywowaniu tych nakładów. Z taką sytuacją mamy najczęściej do czynienia wtedy, gdy pracodawca sam organizuje wypoczynek dla swoich pracowników. Data opłacenia kosztu nie ma wpływu na ich ujęcie w księgach. [przykład 3]
W przypadku świadczeń urlopowych datą ich ujęcia powinna być data ich przyznania pracownikom. Jeśli pracownik rozpoczyna urlop w kwietniu, to świadczenie powinno być już ujęte jako koszt kwietnia, mimo że niemal cały urlop będzie realizowany w maju. Zostało to zilustrowane też w przykładzie 2.
PRZYKŁAD 3
Wyjazd rekreacyjno-integracyjny
Spółka ze środków obrotowych organizuje bezpośrednio po weekendzie majowym wyjazd rekreacyjno-integracyjny dla pracowników. W kwietniu wpłacono zaliczkę na koszty noclegu 5000 zł oraz otrzymano fakturę za koszty organizacji spotkania 10 000 zł + 2300 zł (VAT). W maju otrzymano fakturę za nocleg i wyżywienie 53 000 zł + 4240 zł. Dokonano następujących zapisów księgowych:
1. WB wpłata zaliczki na koszty noclegu (VAT nie podlega odliczeniu):
● Wn - Rozrachunki z dostawcami 5000 zł
● Ma - Rachunek bankowy 5000 zł
2. Faktura zaliczka za koszty noclegu:
● Wn - Rozliczenie zakupu 5000 zł
● Ma - Rozrachunki z dostawcami 5000 zł
3. Faktura w kwietniu za organizację wyjazdu:
● Wn - Rozliczenia międzyokresowe kosztów 10 000 zł
● Wn - VAT naliczony 2300 zł
● Ma - Rozrachunki z dostawcami 12 300 zł
4. Faktura w maju za nocleg i gastronomię - ujmowana będzie różnica między kwotą brutto a wpłaconą zaliczką 57 240 zł - 5000 zł = 52 240 zł:
● Wn - Rozliczenie zakupu 52 240 zł
● Ma - Rozrachunki z dostawcami 52 240 zł
5. Ujęcie kosztu z konta rozliczenie zakupu:
● Wn - Ubezpieczenie społeczne i inne świadczenia 53 000 zł
● Ma - Rozliczenie zakupu 53 000 zł
6. Zarachowanie w koszty nakładów dla organizatora 10 000 zł:
● Wn - Ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia 10 000 zł
● Ma - Rozliczenia międzyokresowe kosztów 10 000 zł
PROBLEM 3. Oceń, czy wydatki związane z majówką podlegają składkom ZUS i podatkowi
Warunkiem prawidłowego ujęcia w księgach rachunkowych świadczeń oferowanych pracownikom jest także ujęcie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz należności do ZUS. Jedynie w przypadku świadczeń przyznawanych zgodnie z regulaminem ZFŚS oraz świadczeń urlopowych zgodnych z ustawą o ZFŚS nie nalicza się składek ZUS, a jedynie podatek, uwzględniając art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W przypadku świadczeń finansowych ze środków obrotowych konieczne jest zarówno ich składkowanie, jak i opodatkowanie. Oczywiście, jeśli zostaną spełnione postulaty wskazane w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13. Gdy pracodawca zaprasza na imprezę integracyjną wszystkich swoich pracowników, to nie można mówić o powstaniu przychodu z tytułu uzyskania nieodpłatnego świadczenia. Jeśli impreza integracyjna ma charakter ogólnodostępny dla wszystkich pracowników i udział w niej nie jest dobrowolny, to po stronie pracowników nie pojawi się przysporzenie majątkowe w postaci korzyści z tytułu zaoszczędzenia wydatku. Wartość korzyści wynikających z udziału pracowników i członków ich rodzin w imprezie integracyjnej nie powoduje powstania po stronie pracownika przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy więc uznać, że w takiej sytuacji pracodawca nie powinien ich wartości wliczać pracownikom do podstawy wymiaru składek ZUS. W efekcie wartość tego świadczenia nie będzie również oskładkowana. Takie też stanowisko zajął Oddział ZUS w interpretacji indywidualnej z 16 maja 2016 r., znak DI/100000/43/507/2016.
@RY1@i02/2017/087/i02.2017.087.00800060a.101(c).jpg@RY2@
dr Katarzyna Trzpioła
specjalista ds. finansów i rachunkowości, Wydział Zarządzania UW
Podstawa prawna
Ustawa z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 800 ze zm.).
Ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1047).
Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 2032 ze zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu