Kiedy działania podatnika są reklamą, a kiedy reprezentacją
Przepisy regulujące podatek dochodowy od osób prawnych przewidują bardzo szeroką definicję kosztów uzyskania przychodów, która ograniczona jest przez wyliczenie kosztów, których nie uznaje się za koszty uzyskania przychodu. Jednym z takich wyłączeń są wydatki reprezentacyjne, przy czym w praktyce częstokroć zdarzają się sytuacje, w których trudno jednoznacznie stwierdzić, od którego momentu działanie podatnika staje się reprezentacją. Na co więc zwracać uwagę?
@RY1@i02/2010/203/i02.2010.203.086.016b.001.jpg@RY2@
Piotr Chmieliński, doradca podatkowy, kieruje Zespołem Podatków Bezpośrednich w Kancelarii Ożóg i Wspólnicy
Jeżeli uznamy, że reprezentacja to kształtowanie dobrego wizerunku spółki, to biorąc pod uwagę potoczne rozumienie wizerunku, tj. sposobu, w jaki dana osoba lub rzecz jest postrzegana i przedstawiana, dojdziemy do wniosku, że znaczna część podejmowanych działań ma na celu kształtowanie pozytywnego wizerunku firmy. Wówczas każdy poczęstunek dla kontrahenta organizowany w siedzibie firmy stanowić będzie działanie o charakterze reprezentacyjnym. Można by też zaryzykować stwierdzenie, że w zasadzie każde działanie mające na celu pokazanie firmy na zewnątrz jest reprezentacją, z wyłączeniem działań o charakterze stricte reklamowym.
Pozytywnie należy więc odnieść się do faktu, że i w ostatnim czasie zdarzają się wyroki, w których sądy przychylają się do wąskiego, słownikowego rozumienia pojęcia reprezentacji. Widać to m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 18 maja 2010 r. o sygn. akt I SA/Kr 620/10, w którym stwierdzono, że można wskazać na określone działania, które zarówno w piśmiennictwie podatkowym, jak też w dotychczasowym orzecznictwie sądowym uznane zostały za typowe przejawy reprezentacji. Należą do nich m.in. wydatki, w tym zwłaszcza na usługi gastronomiczne, związane z wystawnym podejmowaniem kontrahentów, koszty prezentów wręczanych obecnym lub potencjalnym partnerom handlowym itd. Chodzi więc o takie działania, u podłoża których leży ułatwienie nawiązywania i podtrzymanie kontaktów handlowych, także przez budowanie osobistych relacji i których zasadniczym celem jest kształtowanie wizerunku przedsiębiorcy, jako zasobnego, godnego zaufania partnera biznesowego.
W kwestii tej należy wziąć pod uwagę także i to, że wydatki reprezentacyjne nie stanowią kosztów uzyskania przychodów na zasadzie wyjątku, bowiem wymienione zostały w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, w katalogu wydatków, które z woli ustawodawcy, mimo że mogą spełniać ogólne warunki uznania ich za koszty, nie stanowią kosztów podatkowych. Ogólną zasadą interpretacyjną przepisów ustanawiających wyjątek od pewnej reguły pozostaje to, że przepisy te nie mogą podlegać wykładni rozszerzającej. Tylko więc gdy zostanie jednoznacznie wykazane, że dany rodzaj wydatków bez wątpienia mieści się w zakresie jednej z norm zawartych w katalogu art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, możliwe jest nieuznanie takiego wydatku za koszt uzyskania przychodów.
Zatem dokonywanie wykładni terminu reprezentacja powinno odbywać się z uwzględnieniem przywołanych reguł interpretacyjnych, tak aby nie doszło do nadmiernego rozszerzenia zakazu zaliczania danych do wydatków do kosztów uzyskania przychodów ze względu na zakwalifikowanie ich do wydatków o charakterze reprezentacyjnym.
EM
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu