Kiedy wydziela się elementy z budynków, aby były odrębnymi środkami trwałymi

konsultant w TPA Horwath

@RY1@i02/2010/089/i02.2010.089.086.0016.001.jpg@RY2@

Jerzy Kuprianowicz, konsultant w TPA Horwath

Zabieg ten stosuje się najczęściej w odniesieniu do budynków, gdyż stawki amortyzacji podatkowej dla wyodrębnionych środków trwałych są często wyższe od tej przewidzianej dla nieruchomości. Pozwala to na szybsze ujęcie wydatków poniesionych na jej nabycie bądź wytworzenie w kosztach uzyskania przychodów, co w określonych przypadkach może istotnie zmniejszyć obciążenie podatkiem dochodowym. Ponadto, jeżeli wydzielony element uległ zniszczeniu i wymaga wymiany, podatnik może zasadniczo zaliczyć niezamortyzowaną jego część w koszty uzyskania przychodów.

Wydzielenia z nabytego obiektu pojedynczych składników majątkowych oraz przydzielenia im odpowiedniej stawki amortyzacyjnej najlepiej dokonać jeszcze przed wprowadzeniem środka do ewidencji. Przeprowadzenie tej operacji w późniejszym okresie może być kłopotliwe, gdyż ustawa o podatku dochodowym nie reguluje wprost kwestii wydzielania środków trwałych ze zbiorczego obiektu ani sposobu ich wyceny dla potrzeb amortyzacji. Można jednak posiłkować się art. 16g ust. 16 oraz ust. 17 ustawy o CIT, które stanowią o sposobie wyceny części składowych i peryferyjnych w razie ich trwałego odłączenia od danego środka trwałego, a następnie ich przyłączenia do innego środka trwałego. W świetle przywołanych przepisów wartość początkową pojedynczego obiektu odłączonego od budynku stanowić będzie kwota, o którą pomniejszono wartość początkową budynku z uwzględnieniem dokonanej amortyzacji. Wydaje się, że przepisy te na zasadzie analogii można również zastosować do wyceny składników majątkowych wydzielanych w ewidencji środków trwałych, nawet jeśli nie doszło do ich fizycznego odłączenia. Rodzi się jednak wątpliwość, w jaki sposób ustalić wartość początkową odłączanego środka trwałego. Nie stanowi to większego problemu, gdy wraz z fakturą za nabytą nieruchomość otrzymaliśmy podział łącznej ceny na poszczególne środki trwałe wchodzące w skład obiektu. Trudności pojawiają się, gdy znamy tylko całkowitą cenę nabycia bądź też koszt wytworzenia nieruchomości. W tym przypadku we współpracy np. z inżynierem budowlanym oraz rzeczoznawcą majątkowym można dokonać analizy, identyfikacji i późniejszej wyceny elementów mogących stanowić odrębne środki trwałe dla potrzeb amortyzacji podatkowej. Warto jednak przedtem skonfrontować spodziewane korzyści z kosztami zlecenia takiej analizy.

Należy również pamiętać, że wydzielony z budynku element powinien spełniać definicję środka trwałego zawartą w ustawie podatkowej. Dodatkowych wyjaśnień dostarcza Klasyfikacja Środków Trwałych, która do immanentnych części budynku zalicza wszystkie instalacje wbudowane w konstrukcję budynku na stałe oraz obiekty pomocnicze obsługujące wyłącznie dany budynek, np. chodniki, place, parkingi.

(EM)

Art. 16g ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).