Czy fundusze inwestycyjne polskie i zagraniczne są traktowane tak samo

Przypomnijmy, że do końca 2010 roku - w odniesieniu do dochodów funduszy inwestycyjnych - obowiązywało jedynie zwolnienie z podatku, o którym mowa w art. 6 ust. pkt 10 ustawy o CIT. Zwolnienie to ma zastosowanie do wszelkich dochodów funduszy inwestycyjnych działających na podstawie przepisów ustawy o funduszach. Odwołanie się do tej ustawy organy podatkowe interpretowały w sposób bardzo rygorystyczny - rozumiejąc je jako ograniczenie stosowania zakresu zwolnienia jedynie do funduszy inwestycyjnych z siedzibą w Polsce. Takie stanowisko nie tylko w jawny sposób dyskryminowało zagraniczne fundusze (które musiały płacić podatek od dochodów uzyskiwanych w Polsce), ale również nie znajdowało uzasadnienia w treści przepisów ustawy o funduszach. Jak wynika bowiem z art. 1 tej ustawy, określa ona zasady tworzenia i działania funduszy inwestycyjnych mających siedzibę na terytorium Polski oraz zasady prowadzenia na terytorium Polski działalności przez fundusze zagraniczne (przez które - zgodnie z ustawą o funduszach - należy rozumieć fundusze inwestycyjne otwarte oraz spółki inwestycyjne z siedzibą w państwie członkowskim Unii Europejskiej, prowadzące działalność zgodnie z prawem wspólnotowym regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe). Regulacja ta oznacza zatem, że zwolnienie, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10 ustawy o CIT, ma zastosowanie do funduszy inwestycyjnych z siedzibą w Polsce oraz funduszy zagranicznych, które prowadzą działalność w Polsce (oczywiście pod warunkiem, że prowadzą one działalność zgodnie z prawem wspólnotowym). Takie rozumienie zakresu stosowania zwolnienia przewidzianego w art. 6 ust. 1 pkt 10 ustawy o CIT potwierdzały również sądy.