Czy niezrealizowane różnice kursowe wpływają na amortyzację

@RY1@i02/2011/005/i02.2011.005.086.011b.001.jpg@RY2@

Jerzy Kuprianowicz konsultant w TPA Horwath

Zagadnienie to jest przedmiotem sporu pomiędzy podatnikami a fiskusem, trwającego od początku 2007 r., kiedy to ustawodawca wprowadził możliwość rozpoznawania dla celów podatkowych różnic kursowych ustalanych zgodnie z ustawą o rachunkowości. Od tego momentu wśród organów podatkowych dominuje stanowisko, zgodnie z którym kwestia ujęcia niezrealizowanych różnic kursowych w wartości początkowej wytworzonego środka trwałego zależy od tego, czy różnice kursowe są ustalane przez podatnika metodą rachunkową, czy podatkową. Z podejściem tym nie można się zgodzić, gdyż z art. 9b ustawy o CIT wynika jednoznacznie, że skutki wyceny różnic kursowych na podstawie przepisów bilansowych ujmowane są bezpośrednio w wyniku podatkowym bieżącego okresu, nie tworząc żadnego odwołania do art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, który zawiera autonomiczną dla prawa podatkowego definicję wartości początkowej środka trwałego. Co więcej, definicja ta funkcjonowała w niezmienionej do dzisiaj postaci również przed 1 stycznia 2007 r., tymczasem stanowisko organów podatkowych co do ujmowania niezrealizowanych różnic kursowych przed nowelizacją ustawy o CIT było całkiem odmienne. Źródła zmiany w podejściu należy upatrywać w piśmie przedstawionym w "Biuletynie Skarbowym" z maja 2007 r., w którym minister finansów dokonał rozszerzającej wykładni omawianych przepisów, wskazując, że art. 15a ustawy o CIT stosuje się również do rozliczania różnic kursowych przy amortyzacji. W przeciwieństwie do różnic kursowych odsetki naliczone do dnia przyjęcia do użytkowania zwiększają wartość początkową środków trwałych, nawet jeśli nie zostały zapłacone. Ministerstwo Finansów jest zatem zdania, że wyłącznie różnice kursowe zrealizowane na podstawie art. 15a ustawy o CIT powinny korygować wartość początkową środka trwałego, a element naliczenia zawarty w przepisie stanowi jedynie ograniczenie czasowe możliwych do uwzględniania zrealizowanych różnic kursowych, abstrahując od technicznej operacji ich wyliczenia, która mogłaby nastąpić na dzień przyjęcia do użytkowania. Pogląd ten jest niezrozumiały, gdyż przyjęcie takiego stanowiska równałoby się z nadaniem dwóch odmiennych znaczeń dla tego samego sformułowania ("naliczone") na gruncie jednego aktu prawnego: pierwsze w odniesieniu do naliczonych odsetek (tak jak w art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o CIT), a drugie w odniesieniu do korekty kosztu wytworzenia o naliczone różnice kursowe w art. 16 ust. 5 ustawy o CIT.

Niemniej jednak należy pamiętać, że organy podatkowe w dalszym ciągu zdają się kierować stanowiskiem Ministerstwa Finansów w wydawanych rozstrzygnięciach, co potwierdza przykładowo interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej z 3 września 2010 r. (nr IPPB5/423-322/10-2/IŚ).

EM