Firma z konsorcjum rozlicza przychód proporcjonalnie

Tak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny. Zaznaczył, że firma powinna obliczyć CIT proporcjonalnie do udziału w konsorcjum. Jeśli więc wynosi on 40 proc., to należy uwzględnić 40 proc. przychodów i 40 proc. kosztów i na tej podstawie ustalić podatek.

Sprawa dotyczyła polskiego przedsiębiorstwa budowlanego, które zawarło umowę konsorcjum z firmą z Hiszpanii w celu budowy odcinka drogi. We wniosku o interpretację polska spółka napisała, że od hiszpańskiego kontrahenta jako lidera konsorcjum otrzymuje wynagrodzenie jako podwykonawca. Zgodnie z umową konsorcjum zapłata wynosi 40 proc. kwoty płaconej liderowi przez zamawiającego usługi budowlane. Na rzecz hiszpańskiego podmiotu polska spółka wystawiała faktury. Dlatego też uważała, że obowiązek rozliczenia podatku dochodowego powstanie w jej przypadku dopiero wtedy, gdy hiszpański partner te faktury opłaci, czyli przeleje jej pieniądze.

Dyrektor izby skarbowej nie zgodził się z tym. Stwierdził, że gdy tylko całkowita należność za wykonanie kontraktu budowlanego wpłynie na konto hiszpańskiego kontrahenta, to przychód osiągnie także polski uczestnik konsorcjum. Wyjaśnił, że jeśli udział spółki w zyskach konsorcjum został określony na 40 proc., to otrzymuje ona przypadającą na nią kwotę w ramach wewnętrznych rozliczeń z hiszpańskim przedsiębiorcą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zgodził się z dyrektorem izby. Argumentował, że konsorcjum jest wspólnym przedsięwzięciem. To rozstrzygnięcie podtrzymał również NSA. Wyrok jest prawomocny.

W ocenie Piotra Kościańczuka, dyrektora w Kancelarii Skłodowscy, skutki podatkowe takiej sytuacji i moment zapłaty daniny zależą od treści i celu umowy konsorcjum. Ekspert podkreśla, że konsekwencją wyroku NSA jest konieczność ustalenia - w sposób określony w umowie - odpowiedniego udziału w przychodach w momencie, gdy lider konsorcjum wykona zamówioną usługę.

Jeśli celem konsorcjum jest wspólne wykonanie kontraktu - wybudowanie drogi, to jest to działalność gospodarcza. Zastosowanie mają więc art. 12 ust. 3 i 3a lub 3c ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.) określające moment powstania obowiązku podatkowego przy prowadzeniu działalności gospodarczej. Co do zasady przychodami podatkowymi z działalności gospodarczej, od których trzeba płacić bieżące zaliczki podatkowe, są przychody należne, choćby faktycznie nieotrzymane. Dlatego też jeśli np. lider konsorcjum nie zapłaciłby polskiej spółce, to i tak powinna ona rozliczyć podatek dochodowy od niedotrzymanych przychodów. Mogłaby potem zaliczyć je do koszów podatkowych. Aby to zrobić, musiałaby jednak najpierw uzyskać postanowienie sądu o nieściągalności wierzytelności.

Przemysław Molik

przemyslaw.molik@infor.pl

Wyrok NSA z 23 listopada 2012 r., II FSK 614/11.