Opłaty za parkingi i autostrady muszą się zmieścić w limicie kilometrówki

Pracodawca nie może odliczać całości opłat za autostrady i parkingi, ponoszonych w trakcie podróży służbowej pracowników - orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Sprawa dotyczyła spółki, której pracownicy wyjeżdżają często w podróże służbowe prywatnymi samochodami. Płacą za autostrady i parkingi i dostają zwrot kosztów od pracodawcy. Spółka uważała, że wydatki poniesione z tego tytułu może odliczać od przychodu. Twierdziła, że nie ma tu zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 30 ustawy o CIT, który nie pozwala zaliczać do kosztów podatkowych wydatków ponoszonych na rzecz pracowników z tytułu używania przez nich samochodów w podróży służbowej - w wysokości przekraczającej kwotę wynikającą z przemnożenia liczby przejechanych kilometrów przez stawkę za kilometr.

Spółka była zdania, że ograniczenie to dotyczy wyłącznie wydatków bezpośrednio związanych z eksploatacją samochodu, bez których nie można byłoby jeździć autem ze względów technicznych albo z powodu niespełnienia wymogów prawa o ruchu drogowym, czyli: paliw, płynów eksploatacyjnych, ubezpieczenia, przeglądów okresowych, kosztów napraw. Ograniczenie to nie obejmuje natomiast opłat parkingowych i za przejazd autostradą - twierdziła spółka.

Innego zdania był dyrektor izby skarbowej (interpretacja nr IPPB5/423-611/13-2/IŚ). Stwierdził, że ograniczenie wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 30 ustawy o CIT dotyczy wydatków ponoszonych z tytułu używania samochodu, a nie tylko o charakterze eksploatacyjnym. Limit obejmuje więc także wydatki za parkingi i za przejazdy autostradą.

Z interpretacja tą w całości zgodził się warszawski WSA. Stwierdził, że wydatki z tytułu podróży służbowej mogą być kosztem tylko do wysokości limitu, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 30 ustawy o CIT. Zalicza się do nich także wydatki na opłaty za przejazd autostradą i bilety parkingowe.

Warszawski WSA przywołał dwa wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt II FSK 1945/11 i II FSK 467/11) potwierdzające to stanowisko.Wyrok jest nieprawomocny.

Katarzyna Bajak

dgp@infor.pl

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA z 29 października 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 768/14.